بازار
به نقل از آی‌ای، این حالت کوانتومی با استفاده از جریان الکتریکی قابل تنظیم است و در دمای اتاق مشاهده شده است؛ دستاوردی که می‌تواند راه را برای توسعه تجهیزات فوتونیکی کوانتومی در آینده هموار کند.
فیزیکدانان از دهه ۱۹۶۰ میلادی این نظریه را مطرح کرده بودند که یک ابَرشاره می‌تواند در ساختاری شبیه بلور شکل بگیرد.
ابرشاره حالتی غیرمعمول از ماده است که در آن ویسکوزیته یا گران‌روی به طور کامل از بین می‌رود و مایع می‌تواند بدون هیچ‌گونه مقاومتی از مجراهای باریک عبور کند. ابرشاره حالتی از یک مایع است که هنگام حرکت هیچ اصطکاکی ندارد؛ یعنی بدون اینکه انرژی‌اش به خاطر اصطکاک تلف شود، جریان پیدا می‌کند.
اینکه چنین حالتی بتواند در یک ساختار سخت و بلورمانند وجود داشته باشد، در نگاه اول متناقض به نظر می‌رسد. با این حال، در سال ۲۰۱۷، این دو ویژگی یعنی بلوری بودن و ابرشاره بودن در یک ماده مشاهده شد که آن را ابرجامد نامیدند. ابرجامد برای نخستین بار به صورت آزمایشی در چگالش‌های بوز-اینشتین اتمی فوق سرد مشاهده شد.
تا پیش از این، برای ایجاد و بررسی چنین حالت کوانتومی عجیبی، معمولا به دماهای نزدیک به صفر مطلق نیاز بود؛ یعنی دماهایی به شدت پایین‌تر از دمای معمولی محیط، اما اکنون گروهی از پژوهشگران دانشگاه ورشو، دانشگاه فناوری نظامی لهستان، مرکز پژوهشی IBM در زوریخ و مرکز ملی پژوهش‌های علمی فرانسه (CNRS) مسیر دیگری را برای بررسی امکان دستیابی به چنین حالت کوانتومی در دمای اتاق دنبال کرده‌اند.
ایجاد حالت کوانتومی با استفاده از نور
پژوهشگران در روش خود از جفت‌شدگی قوی میان نور و ماده درون یک ریزحفره نوری استفاده کردند تا اکسیتون-پلاریتون‌ها را ایجاد کنند که ذرات شبه ذره‌ای ترکیبی هستند که ویژگی‌هایی از نور و ماده را هم‌زمان دارند.
آنها از یک ساختار بسیار کوچک به نام «ریزتشدیدگر نوری» استفاده کردند. داخل این ساختار، نور و ماده طوری با هم برهم‌کنش دارند که ذرات ترکیبی خاصی به نام «اکسیتون-پلاریتون» به وجود می‌آید. این ذرات، ترکیبی از نور و ماده هستند و رفتارهای کوانتومی جالبی از خود نشان می‌دهند. …
