در قرن بیستم، هر کشوری که میخواست حضورش را به جهان اعلام کند، کارخانهای میساخت و خودرویی از آن بیرون میداد. خودرو فقط یک کالا نبود، نشانهی مدرنیته بود و آبروی یک ملت که روی جادهها حرکت میکرد. صنعت خودرو بزرگترین روایت اقتصاد جهان به شمار میرفت و رقیبی برای آن متصور نبود.
اما این روایت اکنون دارد عوض میشود. بر اساس جدیدترین گزارش موسسهی اینتربرند، صنعت سرگرمی با ارزشی معادل ۳۳۲ میلیارد و ۵۰۰ میلیون دلار و رشد سالانهی ۱۲.۴ درصدی، از صنعت خودرو پیشی گرفته و به دومین بخش ارزشمند تجاری جهان بدل شده است.
البته باید دقت کرد که این رتبهبندی بر پایهی ارزش برند است و نه شمار کارگران یا حجم تولید، خودرو همچنان نان بسیاری را میدهد. اما برند جایی است که توجه و وفاداری مردم به سرمایه تبدیل میشود، و امروز توجه مردم بیش از آنکه به فرمان بسته باشد، به صفحهی نمایش بسته است.
در همین گزارش، نام نتفلیکس بیش از همه به چشم میآید. این شرکت که اندکی پیش با انتقاد وال استریت روبهرو بود، بهجای عقبنشینی، به پخش زندهی رویدادهای ورزشی و درآمد تبلیغاتی وارد شد.
یعنی به همان قلمرویی که زمانی تلویزیون سنتی در اختیار داشت و مخاطب را سر ساعتی معین پای خود مینشاند. نتیجه، جهشی ۲۲ درصدی در ارزش برند و جایگاه بیستوسوم در میان برندهای جهان بود.
اما شاید معنادارتر از آن، حضور اینستاگرام در رتبهی هفتم و یوتیوب در رتبهی دهم باشد، دو بستری که نه تولیدکنندهی سنتی محتوا، که بخشی از زندگی روزمرهی انسان معاصرند.
وقتی دیزنی، سونی و اسپاتیفای نیز جایگاه خود را حفظ میکنند، پیام روشن میشود: این شرکتها دیگر صرفاً پخشکنندهی محتوا نیستند، بلکه الگوی رفتار و سبک زندگی مصرفکنندگان را شکل میدهند.
مرز میان سینما و تلویزیون و شبکهی اجتماعی و ورزش رفتهرفته از میان میرود و آن که توجه مخاطب را در یک اکوسیستم نگه دارد، برنده است. …

بازار

































































































































































