حضور داوطلبان در چنین پروژه‌هایی، چه افراد متخصص و مجهز و چه علاقه‌مندان، حیاتی است. به گفته حکیمی‌نژاد، این موضوع به‌ویژه در زمان اوج عبور شکاری‌ها بیشتر احساس می‌شود. او می‌گوید: «یکی از دغدغه‌های ما این است که در زمان اوج مهاجرت، وقتی هزاران پرنده در مدت کوتاهی عبور می‌کنند، تعدادمان کم باشد. آن‌وقت چطور با چهار نفر می‌توانیم آمار دقیقی از گونه‌هایی که رد می‌شوند داشته باشیم؟»
سال اولی که قرار بود پروژه شمارش شکاری‌ها در تالش برگزار شود، کارگاه مفصلی برای آشنایی با شناسایی پرندگان شکاری تشکیل شد و بسیاری از شرکت‌کنندگان آن کارگاه در پروژه شرکت کردند. سال بعد، اغلب شرکت‌کنندگان از طریق معرفی شرکت‌کنندگان سال‌های پیش و فیلم‌ها و تصاویری که از پروژه در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک گذاشته شده بود، جذب آن شدند. برای شمارش امسال هم شبکه‌های اجتماعی مرجع اصلی اطلاع‌رسانی و جذب داوطلبان بودند. حکیمی‌نژاد می‌گوید: «شرکت‌کنندگان تجربه‌شان را از طریق بسترهای مختلف به اشتراک می‌گذارند. همین باعث می‌شود گروه دیگری مشتاق پیوستن به پروژه شوند.»
خبری از کمک‌های سازمان محیط‌زیست نیست
…
دانلود از کافه بازار
