بازار
سال ۱۸۴۱ وارد بهداری ارتش شد و در ۱۸۵۲ نخستین استاد مدعوِ پزشکی در بیمارستان نظامی وال‌دوگراس شد. در جنگ کریمه (۱۸۵۴–۱۸۵۵) حضور داشت و از سربازان مبتلا به وبا و تیفوس یادداشت‌های پرشمار برداشت. روزنامهٔ شرف بعدها از حضورش در جنگ الجزایر هم یاد کرد. بهزادی می‌نویسد از ۱۸۵۲ تا ۱۸۵۶ در گازت مدیکال دو پاری سمت سردبیری یا مصنفی داشت و با نوشته‌هایش دربارهٔ بیماری‌های واگیر، به‌ویژه طاعون و وبا، شناخته شد.
فراخوانده شدن به تهران
فرخ‌خان امین‌الملک غفاری، سفیر ایران در دربار ناپلئون سوم، از فرانسه پزشکی کارآمد برای شاه خواست. وزارت خارجهٔ فرانسه تولوزان را برگزید و او به جای ادوارد پولاک اتریشی نشست. تاریخ ورودش یکدست گزارش نشده است. تئودوریدس و بهزادی از ۱۸۵۸ و ۱۸۵۹ می‌نویسند و ایرانیکا و زندگی‌نامهٔ ثبت‌شده در موریس از ۱۸۶۴ و ۱۸۶۵. هر چه بود، او در تهران ماند.
روزنامهٔ شرف در شمارهٔ ۳۵ محرم ۱۳۰۳ ق او را «رئیس اطبای عسکریه» نامید و از نشان کماندر لژیون دونور و عضویتش در مجامع علمی پاریس و لندن گفت. بهزادی می‌نویسد او تنها پزشک فرنگی دربار بود که لقب حکیم‌باشی گرفت. حقوقش، به نوشتهٔ اعتمادالسلطنه، سالی شش هزار تومان بود. ایرانیکا هم حضور پزشک فرانسوی در کنار شاه را یکی از ستون‌های سیاست فرانسه در ایران می‌خواند.
آموزش و بهداشت
تولوزان دو کار هم‌زمان داشت: طبابت شاه و آموزش پزشکی. در دارالفنون سرپرستی رشتهٔ طب با او بود. نخستین فارغ‌التحصیل پزشکی دارالفنون، میرزا ابوالحسن تفرشی، زیر نظر او درس خواند و پس از او نفیسی ناظم‌الاطبا، معتمن‌الاطبا، نظام‌الحکما، ثقفی اعلم‌الدوله و ادهم لقمان‌الممالک. میرزا عبدالحسین‌خان فیلسوف‌الدوله زنوزی طب جدید را از او آموخت و در تبریز مطب باز کرد. میرزا محمودخان حکیم‌الملک هم نزد او طب خواند و بعدها به مقام وزارت دربار رسید. …
