روبیو در سخنان خود مدعی شده بود که برای یونانیان باستان، سازماندهی حیات مدنی بر پایه رقابت، جاهطلبی و پیروزی مردان بزرگ در عرصههای فلسفه، هنر و جنگ قرار داشت و بدون این شعله سرکشی و تمایل به برتری، ملتها اراده بقا و ستیزهجویی را از دست میدهند.
فوکویاما در نقدی تفصیلی ضمن برشمردن خطاهای بنیادین دستگاه دیپلماسی کاخ سفید، هشدار داد که تجلیل کورکورانه روبیو از برتریطلبی و انسانهای استثنایی، تیغی دولبه است که دموکراسیهای مبتنی بر برابری را نابود کرده و جهان را به سوی فاشیسم، طغیان استبداد و پرتگاه جنون ترامپ سوق میدهد.
فوکویاما تصریح میکند که اگرچه مفهوم تیموس به معنای میل به دیدهشدن، افتخار و بازشناسی جایگاه خویش، نقشی حیاتی در سیاست ایفا میکند، اما روبیو نتوانسته است ماهیت دوگانه و مخرب آن را درک کند.
نبرد نخستین انسانها بر سر غلبه و بهرسمیتشناختهشدن به پیدایش نظامهای ارباب و رعیتی انجامید که در نهایت هیچیک از طرفین را خشنود نکرد؛ در حالی که پاسخ تاریخی به این بحران، برپایی نظمی مبتنی بر «برابری شأن انسانی» (ایزوتیمیا) در اعلامیه حقوق بشر و شهروند انقلاب فرانسه و متممهای قانون اساسی ایالات متحده بود که کرامت بنیادین همه انسانها را محترم میشمارد. تفکیک ایزوتیمیا و مگالوتیمیا؛ مرز باریک پیشرفت با استبداد
این فیلسوف آمریکایی با یادآوری کتاب کلاسیک خود «پایان تاریخ و آخرین انسان» توضیح میدهد که تیموس به دو شاخه مجزا تقسیم میشود: «ایزوتیمیا» که مطالبه برابری و پایه هر دموکراسی پایداری است، و «مگالوتیمیا» که میل به برتر بودن از سایر انسانهاست. …

بازار

































































