ایران خود را یک دولت تمدنی میداند که نفوذ فرهنگی، دینی و ایدئولوژیک آن فراتر از مرزهایش امتداد دارد. ایران، همانند دیگر دولتهای تمدنی، میتواند بهعنوان یک لنگرگاه امنیتی منطقهای عمل کند، مشروط بر آنکه حاکمیت و منافع مشروعش مورد احترام قرار گیرد. تضعیف منافع امنیتی دولتهای تمدنی، پیامدهای منفی هم برای ثبات منطقهای و هم برای ثبات بینالمللی دارد.
دولتهای تمدنی میتوانند با حمایت از ثبات و حاکمیت یکدیگر، از منافع خود بهتر حفاظت کنند؛ بدون آنکه لازم باشد نظامهای سیاسی یکسانی داشته باشند یا در همه مسائل بینالمللی با یکدیگر توافق داشته باشند. امنیت نباید به تابعسازی یک دولت دیگر وابسته باشد.
مقاومت و حاکمیت
مقاومت در رویکرد ایران به امنیت منطقهای جایگاهی محوری دارد. مقاومت که ریشه در دیدگاه تاریخی و تمدنی ایران دارد، نمایانگر صبر راهبردی و پایداری است. این یک اصل سیاسی با هدف حفظ حاکمیت، ایستادگی در برابر فشارهای خارجی و نامشروع و مبارزه با ظلم، بدون توجه به تقسیمبندیهای فرقهای است. ایران افتخار میکند که پیش از سقوط رژیم آپارتاید، از جنبش کنگره ملی آفریقا (ANC) در آفریقای جنوبی حمایت کرده است.
یکی از اهداف اصلی آن، مبارزهای ضد استعماری برای تضمین حاکمیت واقعی منطقهای است. تجربه تاریخی ایران از مداخله خارجی، اشغال و ترتیبات سیاسی تحمیلی، این باور را در ایران تقویت کرده است که استقلال رسمی زمانی که دولتها نتوانند سیاستهای امنیتی یا آینده اقتصادی خود را تعیین کنند، کافی نیست. …

بازار

































































































































































