بازار
ده سانتی‌متر پارچه به قیمت ۱۴۱ هزار تومان! قیمت را در پلتفرم فروش چنان درشت و چشمگیر درج می‌کنند که گویی با تخفیفی استثنایی یا فرصتی تکرارنشدنی روبه‌رو هستیم. مشتری جذب می‌شود، روی کالا کلیک می‌کند و تازه متوجه می‌شود قیمت اعلام‌شده مربوط به ده سانتی‌متر پارچه است، نه یک متر. آخرچه کسی ده سانتی‌متر پارچه می‌خرد؟ چرا قیمت‌گذاری باید به شکلی انجام شود که مشتری در نگاه اول تصور دیگری پیدا کند؟
ممکن است فروشنده از نظر فنی بگوید قیمت را درست نوشته‌ام؛ اما آیا درست‌نویسی صوری برای منصفانه بودن معامله کافی است؟ اگر شکل نمایش قیمت به‌گونه‌ای باشد که مخاطب را به برداشت نادرست سوق دهد، چه تفاوتی میان اطلاع‌رسانی ناقص و فریب وجود دارد؟ بازار سالم فقط به قیمت درست نیاز ندارد؛ به قیمت‌گذاری شفاف نیز نیازمند است.
مثال دوم، بساط میوه‌فروشی‌هاست؛ جایی که نیم کیلو هندوانه را ۳۰ هزار تومان قیمت می‌زنند، یا برچسب‌هایی دیده می‌شود که محاسبه قیمت واقعی را به معمایی وقت‌گیر تبدیل می‌کند. گاهی قیمت آنقدر ارزان به نظر می‌رسد که مشتری وسوسه می‌شود، اما وقتی برای خرید اقدام می‌کند، پاسخ می‌شنود که قیمت اعلام‌شده مربوط به یک کارتن بیست‌کیلویی است! چرا خریدار باید برای فهمیدن قیمت یک کیلو میوه، چرتکه بیندازد و چند بار از فروشنده سؤال کند؟
چرا واحد فروش، وزن کالا و قیمت نهایی نباید روشن و بی‌ابهام باشد؟ قرار نیست مشتری برای خرید چند کیلو میوه، در آزمون هوش و محاسبات شرکت کند.
مثال سوم، روایت تلخ زن نویسنده ای است که نوشته بود یک اکسسوار را به‌جای 1 میلیون و 100 هزار تمومان ، یازده میلیون تومان خریده است. یک اشتباه در خواندن قیمت، یک صفر بیشتر یا یک برداشت نادرست؛ و نتیجه، فاصله‌ای عجیب میان تصور خریدار و مبلغ پرداختی. …
