سال ۲۰۲۵، سالی پر از اکتشافات شگفت‌انگیز در دنیای دایناسورها بود؛ از بازخوانی سرعت دوپایان عظیم‌الجثه تا کشف ابرگوشت‌خواران تازه، ردپاهای میلیونی و دندان‌هایی که کیفیت هوای ماقبل‌تاریخ را نشان می‌دهند، پژوهش‌های جدید بار دیگر تصویر ما از زندگی و تکامل این موجودات باستانی را تغییر داد.

رکنا: ردپاهای فسیلی یک دایناسور 150 میلیون ساله در کلرادو نشان می‌دهد که این موجود باستانی در مسیری منحنی حرکت می‌کرده و احتمالا پاهای یک سمت بدنش تفاوت‌هایی با سمت دیگر داشته است.

ردپاهای فسیلی دایناسور نشان می دهد که این غول باستانی مسیر خود را در یک منحنی ظریف و پیچیده طی کرده و در همان جهتی که حرکت خود را آغاز کرده بود، مسیر را ادامه داده است.

ردپاهای فسیلی دایناسور نشان می دهد که این غول باستانی مسیر خود را در یک منحنی ظریف و پیچیده طی کرده و در همان جهتی که حرکت خود را آغاز کرده بود، مسیر را ادامه داده است. تیم تحقیقاتی با بررسی مسیر پیوسته این ردپاها دریافتند که احتمالا پاهای چپ و راست دایناسور کمی با هم فرق داشته و احتمالاً یک سمت بدن …

ردپاهای فسیلی یک دایناسور گردن‌بلند در کلرادو نشان می‌دهد که این غول باستانی مسیر خود را در منحنی پیچیده‌ای طی کرده و احتمالاً یک سمت بدن خود را نسبت به سمت دیگر ترجیح می‌داده است.

تشخیص اینکه «قدیمی‌ترین ردپاها» کدامند، بستگی به این دارد که «قدیمی‌ترین» را چگونه تعریف کنیم: آیا منظور نخستین شواهد تأییدشده از نیاکان انسان است؟ یا ردپای موجودی را جستجو می‌کنیم که میلیون‌ها سال پیش از پیدایش نوع انسان، به شکل ایستاده راه می‌رفت؟