سؤالی که شبیه معمای کلاس پنجم دبستان به نظر میرسد، یک بطری شیشهای را منفجر کرد، یک فیزیکدان جوان را از آزمایشگاه بیرون انداخت و نزدیک به ۱۴۰ سال میان فیزیکدانها دعوا به پا کرد. جوابش هم بالاخره نه در معادلات، که در جایی پیدا شد که هیچکس فکرش را نمیکرد.
حدود سال ۱۹۴۰، سالها پیش از آنکه نامش با فیزیک کوانتومی و جایزهی نوبل گره بخورد، ریچارد فاینمن دانشجوی جوان تحصیلات تکمیلی در پرینستون بود و از دستکاری اشیا بیشتر از معادلات لذت میبرد. معمای آبپاش در راهروهای دانشکده فیزیک دستبهدست میشد و استادان و دانشجوها سر جوابش بحث میکردند. هر کس جوابی داشت و هر جوابی بدیهی به نظر میرسید. فاینمن ترجیح داد بهجای بحث، دستبهکار شود.
آزمایش در آزمایشگاه سیکلوترون انجام شد؛ یکی از پیشرفتهترین تجهیزات علمی دانشگاه. فاینمن یک آبپاش کوچک S شکل ساخت و اول مطمئن شد مثل یک آبپاش معمولی کار میکند. بعد کل دستگاه آویزان را با زحمت از دهانهی یک بطری شیشهای بزرگ و پر از آب عبور داد.
آبپاش فاینمن فقط تکانی کوتاه خورد و با ادامهی جریان از حرکت ایستاد
نقشهاش این بود که هوای فشرده آب داخل بطری را به درون نازلهای آبپاش هل بدهد و از لولهای به بیرون براند. به زبان دیگر، آبپاش زیر آب، آب را میمکید؛ دقیقاً همان وضعیتی که همه سرش دعوا داشتند. …

بازار





























































