روایتی از نبوغ نظامی تا عروج در میدان خدمت

به گزارش خبرگزاری ایمنا از اصفهان، نام سردار شهید میثم گوهری‌آرانی برای مردم و همکارانش در کاشان و نجف‌آباد با روایت‌هایی از شجاعت، مردم‌داری و فرماندهی میدانی گره خورده است؛ وی مسیر خدمت خود را از دوران سربازی آغاز کرد و با پشت سر گذاشتن مراحل مختلف نظامی، به یکی از فرماندهان توانمند نیروی انتظامی تبدیل شد؛ مسیری که برای او تنها یک شغل نبود، بلکه رسالتی برای خدمت به مردم و دفاع از امنیت کشور به شمار می‌رفت.

برای بازخوانی زندگی و سال‌های خدمت این فرمانده شهید، به سراغ فائزه عمرانی‌نژاد، همسر سردار شهید میثم گوهری‌آرانی، رفتیم؛ زنی که سال‌ها در کنار مردی زندگی کرده است که بخش مهمی از عمر خود را در لباس نظامی و در مسیر تأمین امنیت مردم سپری کرد.

روایت او، تصویری متفاوت از این فرمانده را پیش روی ما می‌گذارد؛ فرماندهی که در میدان، مقتدر و بی‌باک بود، اما وقتی به خانه می‌رسید، خستگی روزهای سخت را پشت در می‌گذاشت و برای فرزندانش همان پدر مهربان و صمیمی بود.

عمرانی‌نژاد از سال‌هایی می‌گوید، اینکه میان مسئولیت سنگین فرماندهی، مأموریت‌های دشوار و دلبستگی به خانواده در رفت‌وآمد بود؛ مردی که به گفته او، هیچ‌گاه میان «فرمانده بودن» و «سرباز مردم بودن» فاصله‌ای قائل نشد و حتی در سخت‌ترین روزها، حضور در میدان را بخشی جدایی‌ناپذیر از مسئولیت خود می‌دانست.

در روایت همسر شهید، گوهری‌آرانی پیش از آنکه یک فرمانده باشد، انسانی متواضع، مردم‌دار و مسئولیت‌پذیر بود؛ ویژگی‌هایی که در سال‌های خدمت نظامی او به بخشی از سبک فرماندهی‌اش تبدیل شد. او باور داشت فرماندهی از پشت میز معنا پیدا نمی‌کند و کسی که مسئول امنیت مردم است، باید در لحظه‌های سخت در کنار نیروهای خود حضور داشته باشد.

این نگاه، در روزهای پرالتهاب و خطرناک نیز همراه او بود؛ روزهایی که نگرانی خانواده از حضورش در میدان افزایش می‌یافت، اما او همچنان خود را یک سرباز می‌دانست و ترجیح می‌داد در کنار نیروهایش باشد.

همسر سردار شهید گوهری‌آرانی از آن روزها تعریف می‌کند، از رابطه او با فرزندان، از آخرین تماس‌ها و حرف‌هایی که بعدها معنای دیگری پیدا و به‌تدریج خانواده را با واقعیت تلخ فقدان او روبه‌رو کرد.

پلیس بودن برای او شغل نبود، رسالت بود …