علی ملکی| ایران در حالی متهم به نقض تفاهمنامه اسلامآباد میشود که آمریکا هرکاری از دستش بر میآمد برای نابود کردن آن انجام داد. این یادداشت تفاهم که روز 27 خرداد 1404 توسط دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا و مسعود پزشکیان، رئیسجمهور ایران با میانجیگری شهباز شریف، نخستوزیر پاکستان امضا شد، قرار بود مسیر اجرای تعهدات متقابل ایران و آمریکا را هموار کند؛ اما از همان روز امضا دشمن تمام تلاشش را برای نقض آن به کار گرفت. با این حال، در فضای سیاسی و رسانهای، برخی جریانها حتی در داخل کشور چنین روایت میکنند که گویی ایران طرف ناقض تفاهم بوده و مسئولیت شکست آن بر عهده تهران است. مرور مفاد این سند در کنار اتفاقات پس از امضای آن، تصویر متفاوتی پیش روی مخاطب میگذارد. فهرست پیشرو، فقط 50 مورد از اقدامات و اظهارات مربوط به آمریکا و رژیم صهیونیستی را که صراحتاً در تضاد با مفاد تفاهمنامه بوده شامل میشود. این موارد، از حملات نظامی و تهدید به ازسرگیری جنگ تا محدودسازی دسترسی ایران به داراییهایش، تحریمهای جدید و مداخله در ترتیبات تردد دریایی را در بر میگیرد. فهرستی که پیشتر بخشی از موارد آن را امیرسعید ایروانی، سفیر و نماینده دائم ایران نزد سازمان ملل متحد در نامهای به دبیر کل و رئیس شورای امنیت نیز یادآوری کرده بود.
28 خرداد
نقض بندهای ۱ و ۴: پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا، آمادگی خود را برای ازسرگیری عملیات نظامی و برقراری مجدد محاصره دریایی علیه ایران اعلام کرد. این اظهارات متضمن تهدید به توسل به زور و مغایر با مفاد بیقیدوشرط آتشبس بود.
از 28 تا 30 خرداد
نقض بند ۱: رژیم صهیونیستی برخلاف تعهد به خاتمه تمامی عملیات نظامی در همه جبههها از جمله لبنان، به حملات هوایی خود علیه لبنان ادامه داد و شمار تلفات انسانی از ۶۸ نفر به ۸۳ نفر افزایش یافت.
28 خرداد
نقض بندهای ۱ و ۶: اسرائیل نقشهای از گسترش منطقه تحت کنترل نظامی خود در جنوب لبنان منتشر و اعلام کرد ممکن است بیرون از آن منطقه نیز حمله کند.
29 خرداد …

بازار



































































