پدرِ دختر، مادرِ پسر؛ والدین روزهای بلوغ | آخرین خبر

شاید برای بسیاری از ما این پرسش پیش آمده باشد که در دوران پرتلاطم بلوغ، آیا پدر حق دارد با دخترش از تغییرات بدنی و عاطفی سخن بگوید؟ یا مادر می‌تواند با پسرش درباره احساسات جدید و نیازهای روانی‌اش حرف بزند؟ پاسخ من به عنوان یک روان‎شناس، «حتماً و ضرورتاً» است. اما این «حتماً»، ظرافت‌ها و اصولی دارد که اگر رعایت نشود، نه تنها مفید نیست، بلکه می‌تواند آسیب‌زا باشد. در مطلب امروز می‌خواهیم از همان ظرافت‌ها بگوییم.

 ​​​​​​​

پدر اولین مرد زندگی دختر

دختران در دوران بلوغ، بیش از هر زمان دیگری به تأیید و حمایت پدر نیاز دارند. پدر، به عنوان اولین مردی که دختر در زندگی می‌شناسد، الگویی است که تصویر او از مردان و روابط آینده‌اش با جنس مخالف را برای تمام عمر شکل می‌دهد. پدر باید با دخترش درباره احترام به خود، حریم‌های شخصی، ارزشمندی ذاتی و این‎که «دختر بودن» یک افتخار است، گفت‌وگو کند. اما این گفت‌وگو نباید مستقیم و خشک باشد. پدر می‌تواند با گفتن جمله‌ای ساده مثل «وقتی می‌بینم چطور با دیگران مهربانی، به بزرگی و بلوغ فکری‌ات افتخار می‌کنم»، دریچه‌ای از اعتماد به نفس را در وجود دخترش بگشاید. 

الگوی عزت نفس دخترت باش

نکته مهم این است که پدر نباید وارد جزئیات صرفاً فیزیولوژیک شود؛ این وظیفه مادر است. اما نقش پدر، تأیید عاطفی و ایجاد امنیت روانی است. وقتی پدر با دخترش در این مورد با احترام و متانت صحبت می‌کند، در واقع به او می‌آموزد که در آینده نیز باید از مردی که انتخاب می‌کند، همین میزان احترام و درک را طلب کند. پدرِ همراه، دختری قاطع و عزتمند پرورش می‌دهد.

 مادر؛ پناه امن پسر

از سوی دیگر، مادر در دوران بلوغ پسر، نقشی کلیدی دارد. پسر نوجوان که این روزها با هورمون‌های توفانی و احساسات جدید و گاه ترسناکی دست‌وپنجه نرم می‌کند، بیش از هر چیز به یک پناهگاه امن عاطفی نیاز دارد. و این پناهگاه، در بسیاری از موارد، مادر است. مادری که بتواند بدون شرم‌، با پسرش درباره تغییرات صدایش، رویاهای جدید و نگرانی‌هایش صحبت کند، در واقع دارد به او می‌آموزد که زنان، موجوداتی قابل اعتماد هستند، نه موجوداتی ترسناک یا دست‌نیافتنی. بسیاری از پسران … …