معماری زیرزمینی؛ خانه‌هایی در دل زمین برای فرار از گرما و سرما

به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، در این معماری زیرزمینی، خانه‌ها و فضاهای مسکونی در دل زمین، زیر تپه‌ها یا درون صخره‌ها ساخته می‌شوند تا ساکنان از تغییرات شدید دمای هوا در امان بمانند. خاک و سنگ اطراف ساختمان مانند یک عایق طبیعی عمل می‌کنند و دمای داخل را نسبت به محیط بیرون، پایدارتر نگه می‌دارند. این شیوه معماری برخلاف تصور، فقط به گذشته تعلق ندارد. در سال‌های اخیر، پژوهش‌های معماری و انرژی، بار دیگر به خانه‌های زیرزمینی توجه کرده‌اند، زیرا این سازه‌ها می‌توانند نیاز به سرمایش و گرمایش مکانیکی را کاهش دهند، البته میزان موفقیت آن‌ها به عواملی همچون جنس خاک، رطوبت، تهویه، نور طبیعی و ایمنی سازه، بستگی دارد. نمونه‌های کشورهای تونس، چین و استرالیا نشان می‌دهند که جوامع مختلف چگونه با استفاده از ویژگی‌های زمین، برای زندگی در شرایط اقلیمی دشوار، راه‌حل‌های متفاوتی ارائه می‌دهند:

تونس؛ خانه‌های غاری ماتماتا در دل زمین

در جنوب تونس و منطقه ماتماتا، خانه‌هایی وجود دارند که به‌جای ساخته‌شدن روی سطح زمین، در دل خاک و سنگ، حفر شده‌اند. این سکونتگاه‌ها که به خانه‌های غاری یا تروگلودیت معروفند، از حیاط‌های گود و اتاق‌هایی تشکیل شده‌اند که اطراف حیاط و درون دیواره‌های خاکی، قرار گرفته‌اند. این شیوه معماری، راهی برای سازگاری با شرایط خشک و گرم حاشیه صحرای بزرگ آفریقا بوده است. حیاط مرکزی علاوه بر تامین نور طبیعی، به تهویه فضاهای داخلی و جمع‌آوری آب باران کمک می‌کند. دیوارهای ضخیم خاکی نیز مانع انتقال سریع گرمای بیرون به اتاق‌ها می‌شوند و دمای داخل را متعادل‌تر نگه می‌دارند. بعضی از این خانه‌ها امروزه به اقامتگاه و موزه تبدیل شده‌اند و همچنان نمونه‌ای از معماری بومی سازگار با اقلیم به‌شمار می‌روند.

چین؛ خانه‌هایی برای زمستان‌های سرد و تابستان‌های گرم …