بازار
به گزارش گجت نیوز، در دهه‌های 1960 و 1970 میلادی، رایانه‌ها فاقد رابط کاربری گرافیکی بودند و کاربران مجبور بودند از طریق دستورات متنی با آن‌ها ارتباط برقرار کنند. در آن زمان، میان‌برهای صفحه کلید امروزی (مانند Ctrl + C) هنوز ابداع نشده بودند و هر برنامه مجموعه‌ای از دستورات خاص خود را داشت.
این وضعیت نیاز به راهی برای ارسال سریع و آسان دستورات به برنامه‌ها را پررنگ کرد و اینجا بود که کلیدهای F1 تا F12 پا به عرصه وجود گذاشتند. این کلیدها به کاربران امکان می‌دادند تا دستورات مشخصی را به نرم‌افزارها ارسال کنند و هر برنامه می‌توانست کاربرد متفاوتی برای آن‌ها تعریف کند. این مکانیزم نه تنها کاربری برنامه‌های خط فرمان را تسهیل می‌کرد، بلکه تعداد ورودی‌های لازم برای اجرای دستورات را نیز کاهش می‌داد و به افزایش بهره‌وری سیستم‌های قدیمی کمک می‌کرد.
چرا ۱۲ کلید؟ وجود ۱۲ کلید فانکشن به دلیل استاندارد دوفاکتویی است که توسط رایانه‌های محبوب IBM PC در سال ۱۹۸۱ پایه‌گذاری شد. مدل اولیه IBM PC با صفحه‌کلید Model F عرضه شد که ۱۰ کلید فانکشن در سمت چپ داشت. اما مدل بعدی، Model M، با ۱۲ کلید فانکشن در بالای صفحه‌کلید عرضه شد. محبوبیت فراوان IBM PC و صفحه‌کلید آن باعث شد که این طرح‌بندی، از جمله تعداد ۱۲ کلید فانکشن در بالای کیبورد، به یک استاندارد صنعتی تبدیل شود که تا به امروز نیز حفظ شده است. کلیدهای F1 تا F12 امروزه چه کاربردی دارند؟ …
