من معتقدم چهار ماه محرومیت برای خداداد عزیزی نیازمند بررسی جدی است. نمیتوان تنها به عدد محرومیت نگاه کرد و از نوع رفتار، الفاظ استفادهشده و مجموعه اتفاقاتی که رخ داده چشم پوشید. اگر در فوتبال قرار است برخورد با توهین و رفتار غیرورزشی جنبه بازدارنده داشته باشد، باید این برخورد به اندازهای باشد که پیام روشنی برای دیگران ایجاد کند.
در فوتبال بینالمللی نیز نمونههایی وجود دارد که نشان میدهد نسبت به اظهارات تحقیرآمیز و توهینآمیز حساسیت بالایی وجود دارد. بنابراین سؤال این نیست که چرا فلان فرد محروم شده؛ سؤال اصلی این است که مبنای تعیین میزان محرومیت چیست و آیا همین معیار برای همه اجرا میشود؟
از سوی دیگر، محرومیت چهار جلسهای امید عالیشاه نیز جای تأمل دارد. اگر رفتار عالیشاه مستحق چهار جلسه محرومیت بوده، باید پرسید دقیقاً کدام رفتار او چنین مجازاتی را ایجاب کرده است. او در این ماجرا طرفی بوده که بخشی از الفاظ و رفتارهای مطرحشده را دریافت کرده و در نهایت خودش نیز با محرومیت مواجه شده است.
اینجاست که بحث عدالت انضباطی اهمیت پیدا میکند. قانون نباید تحت تأثیر نام بازیکن، جایگاه او یا فضای هواداری تغییر کند. اگر نگرانی از واکنش هواداران … …
