برای اینکه داستان را از نقطه اولش روایت کنیم باید به سال ۲۰۱۶ برگردیم. بودو گلیمت با سقوطی خفتبار به دسته دوم فوتبال نروژ، بحرانیترین روزهای تاریخش را تجربه میکرد. هوارد ساکاریاسن مدیر ورزشی باشگاه متوجه شد ریشه این فاجعه کمبود توان فنی بازیکنان نیست، بلکه تیم دچار یک فروپاشی ذهنی جمعی شده است. او برای درمان این معضل روانی، به پروژههای بیورن مانسورک رسید. خلبانی باسابقه که در جریان ماموریتهای رزمی در نیروی هوایی، تمرینات تمرکز ذهن و به قول خودش مایندفولنس را با موفقیت روی خلبانان جنگنده پیاده کرده بود. وقتی مدیر باشگاه با او تماس گرفت، مانسورک صادقانه گفت من هیچ چیز از فوتبال نمیدانم . پاسخ ساکاریاسن اما تکاندهنده بود: «ما به اندازه کافی آدمهایی داریم که درباره فوتبال نظر میدهند، به آنها نیازی نداریم. ما کسی را میخواهیم که مدیریت ذهن در شرایط مرگ و زندگی را بلد باشد.»
مانسورک در سال ۲۰۱۷ کارش را در رختکن تیم آغاز کرد. چتیل کنوتسن که آن روزها دستیار بود و حالا سرمربی و معمار اصلی این تیم است، به محض ورود آقای خلبان دست روی شانه او گذاشت و گفت: تا آخر کنارت هستم.
معجزه این همکاری، داستان باورنکردنی اولریک سالتنس بود. این هافبک به دلیل دردهای مزمن و ناشناخته معده تا آستانه ترک همیشگی فوتبال پیش رفته بود، اما پس از جلسات با مانسورک نه تنها به فوتبال برگشت، بلکه در همان فصل پانزده گل زد و بودو با اقتدار و اختلاف شانزده امتیازی دوباره به لیگ برتر نروژ صعود کرد. سالتنس حالا در ۳۳ سالگی همچنان یکی از مهرههای اصلی این تیم است. …

بازار

































































































































































