سقوط قدرت خرید دستمزدها و فاصله گرفتن ارقام جاری از هزینههای واقعی زندگی، جامعه کارگری ایران را با چالشهای ساختاری جدی روبروست کرده است. پدیده «ریزش سریع نیرو»، تمایل به مشاغل غیررسمی و نیاز به داشتن شغلهای جانبی برای بقا، نشاندهنده خلائی در نظام حمایتی بازار کار است که در صورت عدم رسیدگی، میتواند زنجیره تولید و کیفیت اشتغال در تمامی صنایع کشور را با تهدید جدی مواجه کند.
*چالش ماندگاری شغلی؛ از صنعت ساختمان تا کل بازار کار
امروزه مفهوم «وفاداری شغلی» در بسیاری از بخشها به دلیل فشارهای معیشتی کمرنگ شده است. اکبر شوکت، رئیس کانون کارگران ساختمانی، در تحلیل وضعیت جاری، این بحران را در صنعت ساختمان به مقیاسی تکاندهنده به تصویر میکشد. وی تأکید میکند که در حال حاضر ماندگاری نیروها در محیط کار به زیر یک سال رسیده و حدود 35درصد از نیروی انسانی، پیش از آنکه سال اول کارشان تمام شود، محیط کار را رها میکنند.
رئیس کانون کارگران ساختمانی، در ادامه تحلیل وضعیت معیشتی جامعه کارگری، به موضوع دستمزدهای جاری و اثرات آن بر بازار کار اشاره کرد و گفت: در مورد وضعیت معیشت، هر چه سریعتر شورای عالی کار باید برای بهروزرسانی مزد تصمیم بگیرد. واقعیت این است که در حال حاضر حتی کارفرمایان نیز میدانند که با این ارقام، هیچ کارگری توان تحمل شرایط را ندارد و نمیتواند در محیط کار دوام بیاورد. وضعیت به جایی رسیده است که متأسفانه مدتزمان ماندگاری نیروها در محیط کار به زیر یک سال رسیده است.
وی افزود: خود کارفرمایان اذعان میکنند که با ریزش شدید نیروها مواجه هستند. آنها میگویند حتی پیش از آنکه یک سال تمام شود، حدود 35 درصد از نیروی انسانی آنها تعویض میشود؛ به این معنا که کارگران به دلیل عدم کفایت دستمزد، محیط کار را رها میکنند و میروند. این موضوع برای کارفرمایان نیز ضربه است؛ چراکه آنها هزینههای زیادی برای جذب و آموزش نیرو میکنند، اما درنهایت میبینند که نیرو به دلیل فشار معیشتی، کار را رها میکند و میرود. در چنین شرایطی، با هر رقمی هم که [به صورت نمایشی] صحبت شود، تا زمانی که دستمزد با واقعیتهای زندگی همسو نشود، این وضعیت بهبود نمییابد. …
