شواهد در روزهای جنگ این تصور را پدید آورد که منطقه در ایده تغییر نظام سیاسی ایران، با اسرائیل و آمریکا همراه است. اما این روزها به نظر میرسد همسایگان منطقهای متوجه هزینه نبود جمهوری اسلامی شدهاند و خواستار صلح پایدار در منطقه هستند. آیا این تحلیل درست است یا خیر؟
وقتی جنگ علیه ایران شکل گرفت، دو رویکرد متناقض در خاورمیانه مشاهده شد. بخشی از اعراب تلاش کردند میانجیگری کنند ولی بخش دیگری از کشورهای منطقه در قلب جنگ علیه ایران به دنبال خلق وضعیتی جدید بودند. فارغ از پرونده ایران در فضای پسا هفتم اکتبر، با تشدید آنارشی در منطقه و با بی ثباتی در خاورمیانه بازیگرانی در غرب آسیا تلاش کردند منافع جدیدی برای خود ترسیم کنند.
اسرائیل به عنوان بازیگری اسپویلر تلاش داشت تا بعد از طوفان الاقصی وضعیت امنیتی جدیدی در غرب آسیا رقم بزند. نتانیاهو تلاش میکرد اسرائیل را در غرب آسیا به عنوان بازیگری جدی و جدید معرفی کند، ولی برخلاف این محاسباتی که پیش از جنگ دیدیم در جریان دو جنگ علیه ایران، تهران نه تنها تضعیف نشد، بلکه حاکمیت جمهوری اسلامی قدرت خود را حفظ کرد.
همچنین اتفاقی بنیادیتر رخ داد. خطوط قرمزی که طی چند دهه بین تهران و واشنگتن وجود داشت برای اجتناب طرفین از ورود به تخاصم نظامی مستقیم، دچار فروپاشی شد و امروز میبینیم هر اتفاقی ممکن است فوراً با آتش ایران در رابطه با پایگاههای آمریکایی مواجه شود. به لحاظ منافع راهبردی آمریکا این موضوع در بلند مدت تبعات ناخوشایندی خواهد داشت. اتفاق ویژه دیگر که نشانههای آن پیش از جنگ نیز دیده شد، محکم شدن جای پای چینیها در غرب آسیا بود. آنچه در احیای روابط ایران و عربستان، … …


دانلود از کافه بازار























































































![خبرنگار رویترز: امروز موقعیت نتانیاهو برای باقی ماندن در مقام نخستوزیری تضعیف شد، زیرا یک حزب یهودی فوق ارتدوکس از حمایت از هر نامزدی خودداری کرد و یک حزب به رهبری اعراب نیز از [آیزنکوت] حمایت کرد](/news/u/2026-11-05/entekhab-0hi64.jpg)







































































