این اظهارات در شرایطی مطرح می‌شود که تنگه هرمز در ماه‌های گذشته به یکی از مهم‌ترین محور‌های تقابل ایران و آمریکا تبدیل شده است. تهران بار‌ها از موقعیت جغرافیایی خود در این آبراه به‌عنوان یک ابزار بازدارندگی یاد کرده و واشنگتن نیز در مقابل، با محاصره دریایی بنادر ایران و تشدید فشار بر صادرات نفت، تلاش کرده است هزینه استفاده ایران از این اهرم را افزایش دهد.
اما تبدیل یک موقعیت ژئوپلیتیک به ابزار اقتصادی، به معنای آن نیست که هرگونه محدودیت در عبور کشتی‌ها به سود کشور صاحب موقعیت جغرافیایی تمام شود. تجربه ماه‌های گذشته نشان داده است که تنگه هرمز همزمان میتواند نقطه قوت ایران و یکی از آسیب‌پذیری‌های مهم اقتصاد آن باشد. تنگه هرمز چه قدرتی به ایران می‌دهد؟
اهمیت هرمز در اقتصاد جهانی قابل انکار نیست. بر اساس داده‌های آژانس بین‌المللی انرژی، در سال ۲۰۲۵ روزانه به‌طور متوسط حدود ۲۰ میلیون بشکه نفت خام و فرآورده‌های نفتی از این آبراه عبور کرده است؛ رقمی معادل حدود یک‌چهارم تجارت دریایی نفت جهان. بخش عمده این محموله‌ها نیز راهی بازارهای آسیایی می‌شوند.
اهمیت هرمز فقط به نفت محدود نیست. بخش بزرگی از صادرات گاز طبیعی مایع قطر و امارات نیز از این مسیر عبور می‌کند. به همین دلیل، هرگونه اختلال طولانی‌مدت در تردد کشتی‌ها میتواند قیمت انرژی، هزینه حمل‌ونقل و بیمه دریایی را در سطح جهان افزایش دهد.
این موقعیت به ایران امکان می‌دهد در صورت تشدید درگیری، هزینه اقتصادی تقابل را برای کشورهای منطقه و حتی قدرت‌های بزرگ افزایش دهد. به بیان دیگر، تهران برای اثرگذاری بر بازار جهانی انرژی الزاماً به توان اقتصادی آمریکا نیاز ندارد؛ موقعیت جغرافیایی آن به‌تنهایی میتواند بخشی از زنجیره تأمین انرژی جهان را تحت تأثیر قرار دهد. …
دانلود از کافه بازار
