سگهای اطراف نیروگاه چرنوبیل از نظر ژنتیکی با دیگر سگها تفاوت دارند؛ دانشمندان اکنون توضیح تازهای برای این تفاوت پیدا کردهاند. سگهایی که در نزدیکی نیروگاه هستهای چرنوبیل زندگی میکنند، از نظر ژنتیکی تفاوت چشمگیری با سگهای ساکن شهر متروکهی مجاور دارند. پژوهشهای پیشین نشان داده بود که این تفاوتها برخلاف تصور ناشی از جهشهای جدید بر اثر تشعشعات رادیواکتیو نیستند، اما علت اصلی آنها مشخص نبود. اکنون مطالعهای تازه نشان میدهد که انتخاب طبیعی احتمالاً عامل اصلی تفاوت ژنتیکی سگهای چرنوبیل است.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش سایت دیدبان ایران، سگهای اطراف نیروگاه چرنوبیل از نظر ژنتیکی با دیگر سگها تفاوت دارند؛ دانشمندان اکنون توضیح تازهای برای این تفاوت پیدا کردهاند. سگهایی که در نزدیکی نیروگاه هستهای چرنوبیل زندگی میکنند، از نظر ژنتیکی تفاوت چشمگیری با سگهای ساکن شهر متروکهی مجاور دارند. پژوهشهای پیشین نشان داده بود که این تفاوتها برخلاف تصور ناشی از جهشهای جدید بر اثر تشعشعات رادیواکتیو نیستند، اما علت اصلی آنها مشخص نبود. اکنون مطالعهای تازه نشان میدهد که انتخاب طبیعی احتمالاً عامل اصلی تفاوت ژنتیکی سگهای چرنوبیل است.
بهگزارش آیافالساینس، پژوهشگران دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی معتقدند سگهای اطراف نیروگاه احتمالاً در طول نسلهای گذشته با شرایط غیرمعمول محیط زندگی خود سازگار شدهاند؛ هرچند هنوز مشخص نیست که این سازگاری مستقیماً با تشعشعات هستهای ارتباط دارد یا عوامل محیطی دیگر در آن نقش داشتهاند.
دانشمندان برای توضیح تفاوت ژنتیکی دو جمعیت، دو احتمال را بررسی کردند: رانش ژنتیکی و انتخاب طبیعی. رانش ژنتیکی زمانی رخ میدهد که فراوانی ژنها بر اثر اتفاقات تصادفی تغییر کند. این پدیده بهویژه پس از کاهش شدید جمعیت، معروف به گلوگاه ژنتیکی، اهمیت پیدا میکند.
بررسیها نشان میدهد که جمعیت سگهای اطراف نیروگاه حدود ۳۵ تا ۴۰ نسل پیش کاهش یافته است؛ اتفاقی که با فاجعهی هستهای سال ۱۹۸۶ و کشتار حیوانات در جریان عملیات پاکسازی پس از حادثه مطابقت دارد. بااینحال، مشخص نبود که تفاوت ژنتیکی سگهای امروزی صرفاً پیامد کاهش جمعیت بوده یا انتخاب طبیعی نیز در آن نقش داشته است.
پژوهشگران برای یافتن پاسخ، دادههای … …