محمد کریمخان زند (۱۱۱۹ ه.ق ملایر – ۱۳ صفر ۱۱۹۳ شیراز) بنیانگذار دودمان زندیان بود که از ۱۷۵۱ تا ۱۷۷۹ میلادی بر اغلب نواحی ایران (به جز بخشهایی از خراسان و بلوچستان) و بر برخی از سرزمینهای قفقاز نیز حکومت کرد و چند سال بصره را تحت سلطه داشت. او پیش از این، وکیلالدوله (نایبالسلطنه) اسماعیل سوم، شاه اسمی دودمان سرنگونشدۀ صفویان، بود. وی توانست بعد از مرگ نادرشاه و تکهتکه شدن ایران، دوباره حکومت مرکزی را تشکیل دهد و تمامی مناطق جداییطلب را سرکوب کند. برخی از کریمخان زند به عنوان «خوشنامترین» و «نیکوترین» پادشاه ایران پس از اسلام یاد میکنند.
با توجه به حاشیههایی که به تازگی در مورد این شخصیت ایجاد شد، در مورد زندگی و زمانۀ کریمخان زند با رضا شعبانی، چهرۀ ماندگار تاریخ به گفتوگو نشستیم که در ادامه میخوانید:
استاد شرحی در مورد شخصیت کریمخان زند و زمانۀ او بفرمایید، به تازگی بیان شده که او شخصی بیسواد و دائمالخمر بوده است.
در تمام تاریخ ایران تا پایان سلسلۀ پهلوی بدون استثنا همۀ خانوادههای سلطنتی مشروب میخوردند، چه قبل از اسلام و چه بعد از اسلام مشروب اینقدر مشروعیت داشت که در تمام دودمانهای سلطنتی بدون استثنا مشروب میخوردند و شیعه و سنی هم فرقی نمیکند. تمام سلسلهها دیوان شرابخانه داشتند که مانند یک وزارتخانه عمل میکرد، مثل دیوان عدالت، دیوان امور مالی، دیوانی هم به نام شرابخانه وجود داشت که این دیوان وزیر شرابخانه داشت و این وزیر انواع تدارکات را میچید تا صبح اعلیحضرتها در ساعتهای مختلف چه بخورند و چه بنوشند. …

بازار






























































