لباس جراحان در اتاق عمل؛ معرفی پوشش و نکات انتخاب آن

لباس جراحان در اتاق عمل بخشی از پوشش حرفه‌ای آن‌هاست که باید با محیط کار، نوع فعالیت و الزامات مرکز درمانی هماهنگ باشد. جراحی ممکن است ساعت‌ها طول بکشد و در این مدت، جنس پارچه، اندازه لباس و کیفیت دوخت بر تجربه پوشیدن آن اثر می‌گذارند. لباسی که هنگام حرکت در ناحیه شانه کشیده می‌شود یا کمر آن فشار ایجاد می‌کند، برای استفاده طولانی انتخاب مطلوبی نیست.

شناخت تفاوت لباس‌های پزشکی نیز به‌اندازه کیفیت آن‌ها اهمیت دارد. بلوز و شلوار اتاق عمل، گان جراحی و روپوش هرکدام برای موقعیت مشخصی طراحی شده‌اند و نمی‌توان آن‌ها را صرفاً براساس ظاهر انتخاب کرد. پوشش جراحان در اتاق عمل شامل چه لباس‌هایی است؟

پوشش جراحان از چند جزء تشکیل می‌شود که هرکدام کاربرد مشخصی دارند. لباس پایه معمولاً یک ست بلوز و شلوار مخصوص است که در محیط تعیین‌شده مرکز درمانی پوشیده می‌شود. هنگام حضور در نقش استریل جراحی، گان استریل و دستکش استریل نیز به این پوشش اضافه می‌شوند. کلاه و ماسک هم مطابق ضوابط محیط و نوع فعالیت مورد استفاده قرار می‌گیرند.

این اجزا باید در کنار یکدیگر و متناسب با موقعیت کاری انتخاب شوند. برای مثال، راحت بودن لباس پایه به معنی برخورداری آن از ویژگی‌های حفاظتی گان جراحی نیست. همچنین پوشش مناسب برای ویزیت در بخش، الزاماً همان پوششی نیست که برای حضور در محدوده جراحی استفاده می‌شود. آشنایی با این تفاوت‌ها، نقطه شروع انتخاب درست لباس است. اسکراب پزشکی چیست و چه نقشی در پوشش جراحان دارد؟

اسکراب پزشکی به ست بلوز و شلواری گفته می‌شود که در بسیاری از محیط‌های درمانی و اتاق‌های عمل به‌عنوان لباس کار استفاده می‌شود. طراحی این پوشاک معمولاً بر سادگی، راحتی و امکان حرکت متمرکز است. بلوز می‌تواند یقه هفت یا فرم‌های دیگری داشته باشد و شلوار نیز با کمر کشی، بند تنظیم یا ترکیبی از این دو عرضه شود.

برای جراح، تناسب لباس در قسمت شانه، حلقه آستین و فاق شلوار اهمیت زیادی دارد. لباس باید هنگام نشستن، خم شدن و حرکت دست‌ها همراه بدن باشد و مرتب به تنظیم نیاز پیدا نکند. محل جیب‌ها و فرم برش نیز باید با کاربرد لباس هماهنگ باشد؛ جزئیاتی که ممکن است در نگاه اول کوچک به نظر برسند، اما در استفاده روزانه محسوس هستند. …