بازار
روستاهایی در منطقه وجود دارند که در سال‌های اخیر با تنش آبی دست و پنجه نرم کرده‌اند، نه لزوماً به این دلیل که آب در رودخانه یا زیر زمین وجود ندارد، بلکه به دلیل فرسودگی شبکه‌ها، مشکلات خطوط انتقال، تأسیسات پمپاژ و فاصله میان منابع آب و سکونتگاه‌ها.
در مرداد امسال، فرماندار گیلانغرب صریحاً اعلام کرد که فرسودگی شبکه آبرسانی مهم‌ترین عامل هدررفت آب و بروز تنش آبی در برخی مناطق شهرستان است و اصلاح شبکه‌های فرسوده، تکمیل پروژه‌های نیمه‌تمام و بهسازی راه‌های روستایی را از اولویت‌های شهرستان دانست.
در خرداد امسال، آب و فاضلاب گیلانغرب اعلام کرد با رفع شکستگی چند خط انتقال و توزیع، آبرسانی برای حدود ۹۸۰۰ نفر از روستاییان منطقه پایدار شده است. خطوط آسیب‌دیده در روستاهایی مانند شهرک، وارگه سفلی، نسار دیره، چشمه گلزار و ونزه همت قرار داشتند. اما چند ماه بعد، همچنان خبرهای مربوط به آب روستاها ادامه داشت.
در روستای درگه در بخش گواور، تجهیزات پمپاژ چاه آب دچار نقص شد و پس از تعمیر و بازسازی، آب دوباره به شرایط پایدار برگشت. این اتفاق‌ها یک واقعیت ساده را نشان می‌دهد: شبکه آب روستایی گیلانغرب نیازمند نگهداری دائمی و سرمایه‌گذاری زیرساختی است، نه فقط تعمیرات اضطراری. در شهریور امسال نیز حدود ۳۰ میلیارد تومان برای تجهیز سه حلقه چاه آب در ورودی شهر گیلانغرب اختصاص یافت تا بخشی از مشکلات تأمین آب شهرستان برطرف شود. اما فهرست مشکلات گواور فقط با آب و جاده تمام نمی‌شود. ارتباطات مخابراتی، روشنایی معابر، گاز، طرح هادی، امکانات ورزشی، دسترسی به خدمات عمومی و حتی فرصت‌های شغلی در فهرست مطالبات روستاها قرار دارد. …
