او از ساعتهای طولانی گریم، دشواری بازی با موهایی که بخشی از دیدش را میگرفتند، سختگیریهای نرگس آبیار و تجربه حضور در دو اقتباس ادبی «سوشون» و «بامداد خمار» میگوید. از منصور و رحیم و محبوبه هم حرف میزند؛ شخصیتهایی که شاید در جهان داستان دوستداشتنی باشند، اما در زندگی واقعی انتخابهای او نیستند. این گفتوگو فرصتی است برای شناخت بازیگری که معتقد است پشت نیمه پیدای آدمها، همیشه نیمهای پنهان وجود دارد که نباید دربارهاش شتابزده قضاوت کرد.
نیمه پنهان نیمتاج
مواجهه زهرا فراهانیراد با موج واکنشهای عمومی از قسمت دوازدهم «بامداد خمار» شروع میشود؛ جایی که نیمتاج وارد داستان میشود و ناگهان سیلی از انتقادات طرفداران پروپاقرص سریال به سمتش روانه میگردد. او درباره این تضاد شخصیتی و چالشهای نقش جدیدش میگوید:
«نیمتاج برای من یک شخصیت بسیار متفاوت در عرصه بازیگری بود؛ به لحاظ ظاهر و چهره، به لحاظ ساختار درونی. من پیش از این در سریال «سوشون» نقش مدیر مدرسه انگلیسیها را بازی کرده بودم که زنی برونگرا، مستبد و بداخلاق بود. اما نیمتاج در نقطه مقابل قرار داشت؛ دختری درونگرا و مظلوم که صد سال پیش در خانوادهای فرهیخته، اهل هنر و ذوق بزرگ شده، پیانو مینوازد و پدرش مدام برایش شعر و آواز میخواند. از آنجا که خود من در زندگی واقعی آدمی برونگرا هستم، بازی در قالب شخصیتی چنین درونگرا چالش بزرگی برایم محسوب میشد.» …


دانلود از کافه بازار































































































































































