بدنبال این نامه، محمد یزدی که در آن مقطع رئیس شورای عالی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم بود، نامهای سرگشاده خطاب به آیتالله شبیری زنجانی نوشت و در آن هم اتهاماتی را به حاضران در جلسه زد و هم گلایههایی را خطاب به آن مرجع تقلید مطرح کرد که چرا با آن افراد دیدار کرده است. او در نامهاش افراد حاضر در جمع را افرادی مسالهدار خطاب کرد که برای نظام و شخص رهبری احترامی قائل نیستند. و یا در بخش دیگری نوشته بود: « چگونه میشود، حضرتعالی که فرصتی برای ملاقات با هیات رئیسه مجمع عمومی اساتید را ندارید، فرصت میکنید در منزل آقایی در تهران حاضر شوید و با این آقایان ملاقات داشته باشید!.»
بیانیهای خطاب به یزدی
پس از آن نامه بود که واکنشهایی صورت گرفت. برای مثال مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم، بیانیهای بلند را صادر کرد که در دو بخش آن اینگونه نوشته شده بود: « کسانی که در این نامه به عنوان افراد مسئلهدار مطرح شدهاند، شخصیتهای برجستهای هستند که نه تنها نقش فراوانی در جریان انقلاب داشتهاند و از یاران نزدیک حضرت امام ره بودهاند، بلکه سابقه درخشان خدمت در مناصب مهم داشتهاند.» و یا « شگفتا از این که کسانی از مقام والای مرجعیت خرده میگیرند که نه سابقه برجسته علمی چندانی دارند و نه در آزمون افکار عمومی سربلند بیرون آمدهاند و نه از پایگاه اجتماعی در خوری برخوردارند.»
روایت دیدار از زبان کرباسچی …
