به گزارش زومیت، پژوهشی جدید بار دیگر این پرسش قدیمی را مطرح کرده است. محققان با بررسی بقایای انسان‌های پیشاتاریخی در سه غار خاورمیانه، به دنبال نشانه‌هایی از نخستین دورگه‌های انسان خردمند و نئاندرتال گشته‌اند. یافته‌های آنها نشان می‌دهد که برخی از این فسیل‌ها ویژگی‌های مشترک هر دو گروه را دارند؛ اما شباهت‌های ظاهری به‌تنهایی برای اثبات دورگه‌بودن انسان‌های باستانی کافی نیستند.
براساس بسیاری از مدل‌های علمی، یکی از نخستین دوره‌های مهم آمیزش میان انسان خردمند و نئاندرتال‌ها در منطقه شام رخ داده است؛ منطقه‌ای در شرق دریای مدیترانه که بخش‌هایی از خاورمیانه امروزی را دربرمی‌گیرد.
منطقه شام از نظر باستان‌شناسی نیز اهمیت زیادی دارد؛ زیرا برخی از قدیمی‌ترین شواهد شناخته‌شده از تدفین انسان‌ها در آن کشف شده است. قدمت بعضی از این تدفین‌ها به نزدیک ۱۵۰ هزار سال پیش می‌رسد؛ یعنی بسیار پیش‌تر از زمانی که معمولاً برای مهاجرت گسترده انسان خردمند به سایر بخش‌های اوراسیا در نظر گرفته می‌شود.
بررسی‌های پیشین نشان داده‌اند که تعدادی از اسکلت‌های کشف‌شده در غارهای منطقه شام، ترکیبی از ویژگی‌های انسان خردمند و نئاندرتال را دارند. همین موضوع سال‌هاست که میان پژوهشگران اختلاف‌نظر ایجاد کرده است. آیا این افراد انسان‌های خردمندی با ویژگی‌های جسمانی متفاوت بوده‌اند، به نئاندرتال‌ها تعلق داشته‌اند یا حاصل آمیزش میان دو گروه بوده‌اند؟
دانشمندان با بررسی فسیل‌های سه غار قفزه، سخول و تابون، ترکیبی از ویژگی‌های جسمانی انسان خردمند و نئاندرتال را شناسایی کرده‌اند …
دانلود از کافه بازار
