به هیمن بهانه رضا قویفکر درباره پیشینه حادثهنویسی در مطبوعات ایران خاطراتی را مرور کرد و یادآور شد که کیهان تا پیش از سال ۱۳۵۰ که نخستین دوره فارغالتحصیلان دانشکده علوم ارتباطات اجتماعی با رشتههای روزنامهنگاری، روابط عمومی و تبلیغات وارد بازار کار شدند، تحصیلکردگانی آکادمیک در روزنامهنگاری نداشت یا خیلی کمتر داشت؛ اغلب خبرنگاران و نویسندگان مطبوعات به طور مثال کارمند سازمان یا وزارتخانهای بودند و در عین حال چون خوب مینوشتند در روزنامه هم کار میکردند.
به گفته او، خبرنگاران و نویسندگان روزنامههای کیهان، اطلاعات و بعدها آیندگان تنها همین سه روزنامه معروف تا پیش از دهه پنجاه کسانی بودند که به گونهای ژنتیک روزنامهنگاربودند. اما با ورود تحصیل کردگان روزنامهنگاری درحقیقت خون تازهای در رگهای کیهان وروزنامههای دیگر جریان پیدا کرد.
این روزنامهنگار پیشکسوت افزود که دکتر مصباح زاده صاحبامتیاز و مدیرمسئول روزنامه کیهان در دهه چهل به فکر افتاد فرصتی ایجاد کند تا روزنامهنگاران آکادمیک تربیت شوند ؛ ابتدا دانشگاه تهران برای این منظور انتخاب شد تا بعد دانشکده مستقلی در این زمینه بوجود آید، به همین منظور گروهی از روزنامه نگاران با استعداد برای گذراندن دورههای تکمیلی به خارج از کشور اعزام شدند. او از دکتر صدرالدین الهی، دکتر معتمدنژاد، دکتر ناصر رحیمی و... و. به عنوان کسانی نام برد که برای تحصیل به خارج رفتند و بازگشتند. …


دانلود از کافه بازار





























































