بازار
این سه جدایی، البته تمام ماجرا نیست. در کنار مربیانی که دیگر روی نیمکت تیم‌های خود حضور ندارند، نام چند سرمربی دیگر نیز در فهرست گزینه‌های در معرض تغییر قرار گرفته است؛ مربیانی که اگر نتوانند در هفته‌های پیش رو شرایط تیم‌هایشان را بهبود ببخشند، ممکن است خیلی زود با تصمیم مدیران باشگاه، غزل خداحافظی را سر دهند.
۴ نفر در صف هستند
فراز کمالوند در خیبر خرم‌آباد، عبدالله ویسی در ذوب‌آهن، خلیفه اصل در استقلال خوزستان و شهبا در مس شهر بابک از جمله مربیانی هستند که وضعیت آنها می‌تواند در ادامه مسابقات زیر ذره‌بین قرار بگیرد. نتایج هفته‌های آینده برای این گروه اهمیت زیادی دارد و هر لغزش تازه‌ای ممکن است فشارها را برای تغییر در کادر فنی افزایش دهد.
البته قرار گرفتن نام این مربیان در فهرست نیمکت‌های متزلزل به معنای قطعی بودن برکناری آنها نیست، اما فضای حاکم بر فوتبال ایران نشان داده است که فاصله میان نارضایتی از نتایج و تصمیم به قطع همکاری، گاهی بسیار کوتاه است. مدیرانی که در ابتدای فصل با وعده ساختن تیمی رقابتی از سرمربی خود حمایت می‌کنند، در صورت ناکامی‌های متوالی ممکن است خیلی زود همان مربی را عامل اصلی مشکلات معرفی کنند.
در چنین فضایی، ۸ هفته برای برخی باشگاه‌ها کافی بوده تا به تغییر سرمربی فکر کنند. اتفاقی که بار دیگر پرسش مهمی را درباره معیار انتخاب مربیان و میزان صبر مدیران فوتبال ایران مطرح می‌کند. اگر قرار است یک مربی در فاصله چند هفته مسئولیت خود را از دست بدهد، باید پرسید انتخاب اولیه او بر چه مبنایی صورت گرفته و آیا مدیران باشگاه پیش از امضای قرارداد، ارزیابی واقع‌بینانه‌ای از ظرفیت تیم و اهداف فصل داشته‌اند؟
مربی می‌رود اما چه کسی پاسخگو است؟ …
