موشک در بخارست/ ۱۶ ماه بلاتکلیفی و انتظار برای دریافت خسارت!

مصطفی محمدی اردهالی، مدیرعامل یک شرکت دانش‌بنیان حوزه فناوری اطلاعات، حوالی ساعت ۶ صبح روز ۳ تیر ۱۴۰۴، هم‌زمان با مرور خبرهای مربوط به برقراری آتش‌بس، با پیامک تلخی مواجه شد. همسایه‌اش خبر داده بود که حدود ساعت ۳ بامداد نزدیک محل کار او مورد اصابت موشک قرار گرفته است. او که مانند بسیاری از شهروندان دیگر به اطراف تهران پناه برده بود، بلافاصله راهی پایتخت شد و در اولین مواجهه با صحنه حادثه، محلی را دید که دیگر شباهتی به محل کارش در روزهای پیش از جنگ نداشت. پنجره‌ها خرد شده بودند، شیشه‌ها شکسته بودند، نمای دیوارها ریخته بود و از درها چیزی جز کلاف‌های آهنی درهم‌پیچیده نمانده بود. 

کامپیوترها، سرورها، پرینترها، میزها، صندلی‌ها، پارتیشن‌ها و اسناد اداری شرکت زیر آوار مانده بودند. محمدی فقط از واحد خود، ۵۵۰ کیلوگرم شیشه خردشده جمع‌آوری کرد. سایر شرکت‌های این کوچه نیز وضع بهتری نداشتند و همگی میلیاردها تومان خسارت دیده بودند. آن‌ها وقتی شرکت‌ها کمی خود را جمع و جور کردند، پنجره‌ها را با نایلون پوشاندند و درها را با قفل و زنجیر کمی ایمن کردند، به این فکر بیفتد که خسارت خود را از چه کسی بگیرند؟ 

مدیران شرکت‌های آسیب‌دیده ابتدا به ستاد بحران و سپس به بنیاد مسکن مراجعه کردند، اما در ادامه شهرداری تهران به‌عنوان مسئول ارزیابی و پرداخت خسارت‌ها معرفی شد. کارشناسان و مدیران شهرداری منطقه ۶ بارها از محل بازدید کردند. عکس گرفتند، خسارت‌ها را بررسی کردند و وعده پرداخت دادند، اما بعد از حدود ۱۶ ماه، هنوز خبری از جبران خسارت نیست. 

پاسخ شهرداری به مراجعات … …