بازار
از حمله به مواضع دیپلماتیک دولت و برچسب‌زنی به مذاکره‌کنندگان تا تجمع ۲۰ نفره مقابل مجلس با مطالبه عزل پزشکیان، مجموعه‌ای از مواضع در روزهای اخیر این پرسش را جدی کرده است، اگر مذاکره و تلاش برای پایان دادن به وضعیت «نه جنگ، نه صلح» پذیرفتنی نیست، پیشنهاد جایگزین این جریان‌ها چیست؟
میانجی‌ها در رفت‌وآمدند
این روزها منطقه بار دیگر شاهد رفت‌وآمدهای دیپلماتیک برای جلوگیری از ادامه درگیری و باز کردن مسیر گفت‌وگو میان تهران و واشنگتن است. گزارش‌ها از تلاش میانجی‌ها برای نزدیک کردن دو طرف و بررسی شروط تهران و واشنگتن حکایت دارد؛ ایران نیز از پیشنهادهایی برای ازسرگیری مذاکرات سخن گفته است. هنوز البته توافق نهایی حاصل نشده و اختلافات مهمی بر سر ترتیب اجرای تعهدات و شروط طرفین باقی مانده است.
در چنین شرایطی، یک جریان سیاسی می‌تواند منتقد جزئیات مذاکرات باشد، اینکه چه امتیازی داده می‌شود، چه تضمینی وجود دارد، تحریم‌ها چگونه رفع می‌شوند و منافع ایران چگونه تأمین خواهد شد. اما مسئله زمانی متفاوت می‌شود که نقد یک توافق احتمالی، پیش از نهایی شدن آن، به حمله به اصل گفت‌وگو و مذاکره‌کنندگان تبدیل شود. این همان نقطه‌ای است که رفتار جریان تندرو به سمت آن رفته است.
مسعود پزشکیان، در سخنانی صریح، از پایان دادن به وضعیت «نه جنگ، نه صلح» سخن گفت. او اعلام کرد که رهبری دستور داده‌اند این وضعیت پایان یابد و تأکید کرد: «ما می‌توانیم با عزت گفت‌وگو کنیم و با عزت موضوع را تمام کنیم.»
رئیس‌جمهور همچنین گفت ایران اهل گفت‌وگو و مذاکره است و «منطق حکم می‌کند» اگر بتوان حق کشور را از طریق گفت‌وگو گرفت، نباید خود را درگیر جنگ کرد، البته رئیس جمهور همزمان تأکید کرد که ایران زیر بار زور و قلدری نمی‌رود. …
