نظامی موجود میان تهران و واشنگتن همچنان در کانون توجه تحلیلگران نظامی و امنیتی قرار دارند و برخی از احتمال وقوع جنگ سوم میان محور واشنگتن – تلآویو و تهران پیش از انتخابات میاندورهای آمریکا در نوامبر ۲۰۲۶ سخن به میان آوردهاند.
دکتر «جولیان اسپنسر»، تحلیلگر نظامی و افسر بازنشسته ارتش آمریکا، روز دوشنبه در یک ارزیابی تحلیلی از شرایط موجود تنشها در منطقه، که در «مدرن دیپلماسی»، وبگاه تخصصی حوزه سیاستخارجی، منتشر شد، به بررسی گزینههای احتمالی «افزایش تنش» میان تهران و واشنگتن پرداخته است که محورهای اصلی آن را در ادامه میخوانید: احتمال حمله به ایران در آستانه انتخابات احتمال زیادی وجود دارد که ایران در اوایل اکتبر ۲۰۲۶ ازسوی آمریکا و اسرائیل مورد حمله قرار گیرد. این احتمال نیز وجود دارد که ایران، پیشدستانه دست به اقدام بزند و پیشدستی آمریکا و اسرائیل را خنثی کند. منطق راهبردی تهران در تداوم بسته نگه داشتن تنگههرمز، تحمیل هزینههای انرژی به رأیدهندگان آمریکایی در آستانه انتخابات میاندورهای ۳نوامبر است. این اقدام با راهبرد تضعیف تسلط جمهوریخواهان بر کنگره انجام میشود. حمله ایران به اسرائیل بلافاصله آمریکا را وارد جنگ خواهد کرد و توجه افکارعمومی رأیدهندگان آمریکایی را به خود جلب میکند. این اقدام، مفهوم یک «جنگ باتلاقی» و همچنین تأثیر تصمیمهای آمریکا را که به بسته شدن تنگههرمز ازسوی ایران منجر شد، برجسته خواهد کرد. برآورد توان نظامی ایران برآورد میشود ایران حدود هزارو۵۰۰ موشک با دقت بالا و چند ده هزار پهپاد دوربرد در اختیار داشته باشد که قادر به رسیدن به اسرائیل و اهداف آمریکایی در اردن هستند. گفته میشود ایران میتواند روزانه بین ۲۰ تا ۳۰ موشک شلیک کند و این میزان در اوج به ۴۰ فروند میرسد. ایران همچنین میتواند روزانه ۵۰ پهپاد پرتاب کند. احتمالاً ایران قادر خواهد بود حدود دو هفته حملات موشکی با شدت بالا را حفظ کند؛ یعنی روزانه ۳۰موشک و ۵۰پهپاد. پیامدهای سیاسی حمله ایران برای آمریکا حمله به اسرائیل بار دیگر مسئله غزه را در میان رأیدهندگان چپگرای آمریکا زنده خواهد کرد و کمبود موشکهای دفاعی آمریکا را برجسته میکند؛ مسالهای که نیروهای «اول آمریکا» را تحریک خواهد کرد. حمله به پایگاههای آمریکا در اردن و اسرائیل نیز مسئله حساسیت آمریکا نسبت به تلفات نیروهایش را مطرح خواهد کرد؛ موضوعی که بهویژه زمانی اهمیت دارد که واشنگتن تصمیم گرفته جنگ را بهطور صادقانه برای شهروندان آمریکایی توجیه نکند. ایران همچنین ممکن است فرصتی برای سرنگونی هواپیماهای آمریکایی که بر فراز ایران پرواز میکنند یا اسیر کردن نیروهای آمریکایی ایجاد کند. حمله به اسرائیل و فشار سیاسی بر واشنگتن حمله به اسرائیل به احتمال بسیار زیاد سبب اعمال فشار قابلتوجه ازسوی حامیان اسرائیل در آمریکا بر واشنگتن خواهد شد. اگرچه اسرائیل در مقایسه با سال ۲۰۲۵ بهدلیل کمبود موشکهای دفاعی آمریکا و سامانههای دفاعی خود، بهطور نامتناسبی در برابر حملات ایران آسیبپذیرتر است و همین مسئله از ژوئن ۲۰۲۶ اسرائیل را به اجتناب از رویارویی مستقیم یا تحریک ایران ترغیب کرده، اما جنگ میتواند پوشش سیاسی لازم برای پیگیری دیگر اهداف اسرائیل در غزه و لبنان را فراهم کند. دو انگیزه مهم ایران برای حمله ایران انگیزه مهمی برای حمله پیش از انتخابات میاندورهای آمریکا دارد؛ اینکه آمریکا به احتمال زیاد اگر بلافاصله پس از انتخابات میاندورهای به ایران حمله نکند، حدود ۶ ماه تا یک سال بعد، همراه با اسرائیل بار دیگر اقدام به حمله خواهد کرد؛ یعنی زمانی که ذخایر کافی موشکهای رهگیر دفاعی را جمعآوری کرده باشد. یک انگیزه دیگر ایران برای حمله زودهنگام، این است که صبر چین در برابر بسته ماندن تنگههرمز ازسوی تهران، احتمالاً با گذشت زمان کاهش خواهد یافت. نکته مهم: درگیری آمریکا با ایران، اعتبار تضمین امنیتی واشنگتن در مهمترین منطقه انرژی جهان را تضعیف و فرصتهایی برای افزایش نفوذ پکن ایجاد کردهاست. ۳ گزینه پیش روی آمریکا
گزینه اول محور: نخستین گزینه این است که آمریکا بلافاصله جنگ علیه ایران را ازسر بگیرد. نکته ویژه: خطر از دست رفتن کنترل روایت توسط واشنگتن و احتمال بروز تحولات سیاسی دیگری که از نظر سیاسی پیشبینی نشده، از دلایل مخالفت با این سناریو است.
گزینه دوم محور: گزینه دوم این است که آمریکا علیه ایران حمله پیشدستانه انجام ندهد و تلاش کند با خارج کردن هرچه بیشتر نیروها و هواپیماهای آمریکایی از محدوده موشکها و پهپادهای ایران، توجه تصمیمگیرندگان تهران را به خود جلب نکند. نکته ویژه: اهمیت چنین سناریویی در به راه انداختن فضای روانی علیه ایران است.
گزینه سوم محور: گزینه سوم برای آمریکا، این است که در ابتدای اکتبر ۲۰۲۶ علیه ایران پیشدستی کند. نکته ویژه: این رویکرد از نظر سیاسی و تاکتیکی برای واشنگتن سودمندترین گزینه به نظر میرسد، چراکه رأیدهندگان آمریکایی را نسبت به جنگی بیپایان که در هر صورت تا بازگشایی تنگههرمز غیرقابل اجتناب است، بیحس میکند.
