حدود یک ساعت از بازی گذشته بود که آرسنال صاحب یک ضربه آزاد شد. رایس پشت توپ قرار گرفت؛ اتفاقی که چندان معمول نبود، چراکه او تا آن زمان در دوران حرفهای خود هرگز از روی ضربه آزاد گل نزده بود. آرسنال هم سابقه درخشانی در گلزنی از این موقعیتها نداشت.
در شرایطی که بازی بدون گل دنبال میشد، رایس از فاصله حدود ۲۵ متری دروازه و کمی متمایل به سمت راست، ضربهای تماشایی زد. توپ ابتدا به سمتی رفت که به نظر میرسید از چارچوب خارج خواهد شد، اما ناگهان تغییر مسیر داد، از کنار دیوار دفاعی گذشت و دور از دستان تیبو کورتوا وارد دروازه شد.
رایس درباره آن لحظه میگوید: «وقتی به کورتوا نگاه میکنی، با خودت فکر میکنی چطور قرار است به او گل بزنم؟ معمولاً در چنین موقعیتی شوت نمیزدم، اما آن لحظه کاملاً در جریان بازی غرق شده بودم. با خودم گفتم چرا چیزی را امتحان نکنم؟ حتی اگر توپ از بالای دروازه بیرون میرفت، باز هم میتوانستم هواداران را به هیجان بیاورم.»
این گل در لسآنجلس هم واکنشهای پرشوری به دنبال داشت. استورمزی، رپر سرشناس انگلیسی و از دوستان رایس، میگوید: «داشتم فریاد میکشیدم. دیوانهکننده بود.» او بلافاصله شروع به فرستادن پیامهای صوتی برای رایس کرد.
۱۲ دقیقه بعد، آرسنال دوباره صاحب ضربه آزاد شد و این بار رایس از موقعیتی کمی متمایل به سمت چپ پشت توپ قرار گرفت. دیگر کسی به انتخاب او اعتراضی نداشت. ضربه دوم هم با دقتی خیرهکننده به گوشه بالای دروازه رفت و کورتوا نتوانست مانع ورود توپ شود.
استورمزی درباره گل دوم میگوید: «وقتی توپ وارد دروازه شد، با خودم گفتم خدای من! دیگر داشتم لحظهبهلحظه بازی را برایش گزارش میکردم. احتمالاً در طول مسابقه حدود ۱۰۰ پیام صوتی برای او فرستادم. حتی در خانه از شدت هیجان این طرف و آن طرف میدویدم.» …

بازار

































































































































































