تصور کنید صبح وارد محل کارتان میشوید و همکارتان برخلاف همیشه، سرد و بیحوصله با شما برخورد میکند. سلامتان را کوتاه جواب میدهد و خیلی زود از شما فاصله میگیرد.
در همان لحظه ممکن است ذهن شما شروع به ساختن داستانی کند: «حتماً از من ناراحت است»، «شاید پشت سرم حرفی زدهاند» یا «دیگر برای من احترامی قائل نیست».
اما آیا واقعاً چنین چیزی اتفاق افتاده است؟ شاید همکارتان شب گذشته مشکلی خانوادگی داشته، شاید خسته است یا ذهنش درگیر مسئلهای کاملاً شخصی است.
اتفاق بیرونی یکی است؛ اما برداشتهایی که ما از آن میسازیم میتواند متفاوت باشد. همین تفاوت، موضوع مهمی را درباره ذهن انسان آشکار میکند: ما فقط اتفاقات زندگی را تجربه نمیکنیم؛ بلکه آنها را تفسیر میکنیم.
ذهن ما چگونه به اتفاقات معنا میدهد؟
بین آنچه در دنیای بیرون اتفاق میافتد و احساسی که در درون ما شکل میگیرد، اغلب یک مرحله مهم وجود دارد: برداشت و تفسیری که ذهن ما از آن اتفاق میسازد.
فرض کنید دو نفر در یک شرکت مشغول به کار هستند. مدیر به هر دو میگوید عملکردشان در ماه گذشته رضایتبخش نبوده و باید اصلاح شود.
نفر اول با خودش فکر میکند: «من توانایی این کار را ندارم. احتمالاً بهزودی شغلم را از دست میدهم.» او مضطرب میشود، انگیزهاش را از دست میدهد و شاید حتی از مدیر فاصله بگیرد.
نفر دوم با وجود ناراحتی، موضوع را اینطور تفسیر میکند: «عملکرد من در این ماه خوب نبوده، اما باید بفهمم کجای کارم ایراد داشته و چه چیزی را میتوانم بهتر کنم.» او ممکن است ناراحت شود، اما بهجای تسلیم شدن، برای اصلاح وضعیت برنامهریزی میکند.
بازخورد مدیر برای هر دو یکسان بوده است؛ اما تفسیر متفاوت آنها میتواند به احساسات و رفتارهای متفاوتی منجر شود.
روانشناس آمریکایی، ریچارد لازاروس، در نظریه ارزیابی شناختی توضیح میدهد که واکنش هیجانی ما به یک موقعیت، تنها به خود آن موقعیت وابسته نیست؛ بلکه به این هم بستگی دارد که آن را چگونه ارزیابی میکنیم و چه منابعی برای مواجهه با آن در اختیار خود میبینیم. …


دانلود از کافه بازار
































































































































































