این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
اقتصاد پویا / سرویس اقتصاد - اتصال شبکه بانکی ایران و روسیه را میتوان یکی از مهمترین تلاشهای اقتصادی دو کشور برای کاهش وابستگی به نظام مالی غرب و ایجاد مسیرهای جایگزین مبادلات پولی در شرایط تحریم دانست؛ اقدامی که در صورت تکمیل زیرساختهای اجرایی و استفاده واقعی فعالان اقتصادی از آن، میتواند بخشی از مشکلات دیرینه تجارت خارجی ایران را کاهش دهد. با این حال، مسیری که قرار بود در مدت کوتاهی به نتیجه برسد، به دلیل اختلافات فنی، ناهماهنگیهای سازمانی و مشکلات اجرایی ماهها به طول انجامید و بار دیگر این پرسش را مطرح کرد که چرا در اقتصاد ایران، حتی پروژههایی که از حمایت سیاسی برخوردارند، برای رسیدن به مرحله اجرا با چنین تأخیرهایی مواجه میشوند؟ دانیال امینی / اتصال بانکی تهران و مسکو صرفاً یک توافق فنی میان دو بانک یا دو شبکه پرداخت نیست، بلکه بخشی از راهبرد اقتصادی دو کشور برای کاهش آسیبپذیری در برابر محدودیتهای مالی بینالمللی است. ایران سالهاست به دلیل تحریمهای بانکی با دشواری انتقال ارز، دریافت وجوه صادراتی، پرداخت هزینه واردات و برقراری روابط کارگزاری با بانکهای خارجی روبهروست. روسیه نیز پس از تشدید تحریمهای غرب، بهویژه در پی جنگ اوکراین، با محدودیتهای گستردهتری در دسترسی به زیرساختهای مالی بینالمللی مواجه شد. همین شرایط موجب شد دو کشور بیش از گذشته به دنبال ایجاد مسیرهای مستقل برای تسویه مبادلات تجاری باشند. در چنین فضایی، اتصال شبکههای بانکی ایران و روسیه اهمیت راهبردی پیدا میکند؛ زیرا میتواند بخشی از موانع انتقال پول را برطرف کند و امکان انجام مبادلات مالی میان فعالان اقتصادی دو کشور را افزایش دهد. با این حال، نباید تصور کرد که صرف برقراری اتصال بانکی به معنای پایان مشکلات مالی ایران در تجارت خارجی است. تجربه سالهای گذشته نشان داده است که ایجاد زیرساخت ارتباطی، تنها نخستین مرحله از یک فرآیند پیچیده است و استفاده مؤثر از آن به هماهنگی بانکها، پذیرش مقررات مشترک، تعیین سازوکار تسویه، تأمین ارز و اعتماد متقابل میان فعالان اقتصادی نیاز دارد.اتصال بانکی؛ فرصتی برای کاهش هزینه تجارت خارجی …


دانلود از کافه بازار





























































































































