بیهقی با روایت بوسهل به یادمان می‌آورد که خطرناک‌ترین چهره‌های قدرت، آن‌ها نیستند که فرمان می‌دهند، بلکه نجواگرانی هستند که زمزمه می‌کنند، نزدیکانی هستند که دروغ می گویند و خردمندانی هستند که سکوت می کنند.