بازنگری خودروسازان بزرگ جهان در برنامه‌های برقی‌سازی را نباید به معنای پایان دوران خودروهای الکتریکی دانست. آنچه امروز در صنعت‌خودرو جهان اتفاق می‌افتد، بیش از آنکه عقب‌نشینی از فناوری باشد، بازگشت به واقعیت‌های اقتصادی بازار است. رشد هزینه توسعه، سرمایه‌گذاری سنگین در زنجیره‌تامین باتری، محدودیت زیرساخت شارژ و مهم‌تر از همه، حساسیت مصرف‌کنندگان نسبت به قیمت تمام‌شده خودرو، خودروسازان را به بازنگری در سرعت و شیوه اجرای برنامه‌های برقی‌سازی واداشته است. با این حال، پیش‌بینی فروش حدود ۲۳ میلیون خودرو برقی در سال ۲۰۲۶ و سهم نزدیک به ۲۸ درصدی از بازار خودروهای جدید جهان نشان می‌دهد که مسیر برقی‌سازی همچنان ادامه دارد؛ اما دیگر نمی‌توان آن را مستقل از منطق اقتصاد و تقاضای بازار پیش برد.
این تحولات برای ایران یک پیام روشن دارد: برقی‌سازی نباید به یک هدف آماری یا پروژه نمایشی برای اعلام پیشرفت صنعتی تبدیل شود. تجربه جهانی نشان می‌دهد حتی کشورهایی که از نظر فناوری، سرمایه و زیرساخت در موقعیت برتری قرار دارند، در انتخاب سرعت گذار و ترکیب فناوری‌های آینده با احتیاط عمل می‌کنند. بنابراین، نمی‌توان بدون توجه به شرایط اقتصادی، ساختار انرژی، توان تولید داخل و قدرت خرید خانوار ایرانی، نسخه کشورهای پیشرو را در کشور اجرا کرد.
نخستین درس برای سیاستگزار صنعتی در کشور، انتخاب نقطه شروع درست است. در شرایطی که شبکه برق کشور با محدودیت‌هایی مواجه است و توسعه زیرساخت شارژ به سرمایه‌گذاری قابل‌توجه نیاز دارد، اولویت‌بندی ناوگان عمومی، تاکسی‌ها، اتوبوس‌های شهری و موتورسیکلت‌ها می‌تواند نتیجه اقتصادی و زیست‌محیطی ملموس‌تری داشته باشد. پیمایش بالا و الگوی مشخص مصرف انرژی … …
دانلود از کافه بازار
