سینمای بلا تار در جغرافیای هنر هفتم، جایگاهی یگانه و یکپارچه دارد. جهان او، جهانی است، نه با ریتم‌های تند و تدوین‌های سریع سینمای جریان اصلی، بلکه با سنگینی گذشت زمان، بافت گل‌ولای، زوزه‌ ممتد باد و نگاه خیره و تک‌رنگ دوربینی که از پلک‌زدن امتناع می‌ورزد.