نقاشی «زمان بیدار» روشنک ستاری از نظر مفهومی و ساختاری، در گفت‌وگویی میان مدرنیسم و پست‌مدرنیسم قرار می‌گیرد؛ جایی که شهر دیگر صرفاً یک منظر فیزیکی نیست، بلکه جغرافیای ذهن و حافظه جمعی است. نمادگرایی ساعت و چشم‌ها، ادامه سنت تاریخی استفاده از سمبل‌های قدرت، زمان و نظارت است؛ معماری مدرن و اجرای شبانه، …