در کنار این سنگر، یک سنگر توپخانهای نیز بازسازی شده است. این محدوده کوچک در مجاورت خلیج وازون (Vazon Bay)، مکان مناسبی برای آشنایی با شیوههای دفاعی آلمانها و چگونگی سازماندهی دفاع نظامی از جزیره گرنزی در دوران جنگ جهانی دوم است. قفسههای نگهداری خمپارههای ۵ سانتیمتری در سنگر خمپارهانداز M۱۹
در فورت هومت، جزیره گرنزی، مجمعالجزایر چنل، بریتانیا.
(عکس: جف مور / وبسایت The Travel Trunk)
پس از بمباران بندرهای اصلی جزیرههای جرنزی و گرنزی، نیروهای آلمانی در ژوئن ۱۹۴۰ جزایر چنل را به تصرف خود درآوردند. خلیج وازون نیز به دلیل موقعیت جغرافیاییاش، محل مناسبی برای پیادهشدن نیروهای متفقین در یک عملیات آبیـخاکی به شمار میرفت. به همین دلیل، آلمانیها تدابیر لازم را اتخاذ کردند تا از این منطقه ساحلی با شیب ملایم، بهخوبی دفاع کنند.
محدودههای آتش متقاطع توپخانهای به گونهای طراحی شده بودند که هرگونه نیروی مهاجمی را که از طریق دریا وارد منطقه میشد، زیر پوشش آتش قرار دهند و مانع پیشروی آن شوند. علاوه بر این، در این دماغه ساحلی، همان خمپارهانداز خودکار M۱۹ که پیشتر به آن اشاره شد، مستقر بود؛ سلاحی که میتوانست در هر دقیقه تا ۱۲۰ گلوله خمپاره ۵ سانتیمتری به سمت ساحل و مناطق اطراف دماغه شلیک کند. محل استراحت خدمه در داخل سنگر توپخانهای آلمان
در فورت هومت، جزیره گرنزی، مجمعالجزایر چنل، بریتانیا.
(عکس: جف مور / وبسایت The Travel Trunk) …


دانلود از کافه بازار





























































