بسیاری از افراد، ادعیه مأثوره را صرفاً مجموعهای از اذکار و تقاضای حوائج فردی میدانند؛ اما کتاب «آموزههای معرفت» با اتکا به آیات قرآن کریم، روایات اهلبیت علیهمالسّلام و سیره اولیای الهی، دعا را بستری برای تغییر جهانبینی و اصلاح رفتارهای فردی و اجتماعی معرفی میکند. این اثر با رویکردی عرفانی، به تبیین جایگاه توحید در متن زندگی روزمره، رهایی از وابستگی به غیرخدا و آسیبشناسی رفتارهای طلبکارانه در عبادات پرداخته است.
مؤلف در این اثر با پیوند مبانی حکمت و عرفان نظری با سیره عملی، تصویری واقعی و به دور از اوهام از سلوک راه خدا ارائه داده و به پرسشهایی چون: علت ناکامیها در زندگی؛ راز آرامش در پرتو توکل؛ چگونگی حفظ عزت نفس در برابر صاحبان ثروت و قدرت؛ چرایی احساس دوری از خداوند با وجود نزدیکی تکوینی او به انسان و .... پاسخ داده است.
این مجموعه در دو بخش اصلی و در ۱۷ مجلس تنظیم شده است: بخش اول: به شرح فقرۀ «وَ أَنَّ فِی اللَّهْفِ إِلَی جُودِکَ وَ الرِّضَا بِقَضَائِکَ عِوَضاً مِنْ مَنْعِ الْبَاخِلِینَ...» از دعای ابوحمزه اختصاص دارد و به تبیین موضوعاتی نظیر حقیقت توکل و استغناء از خلق، حفظ عزّت نفس و پرهیز از تملّق اهل دنیا، تسلیم و رضا به قضای الهی در برابر عبادات طلبکارانه، و تجلّی استغاثه و توحید در سعی صفا و مروه میپردازد. همچنین در این بخش، راز تعادل میان خوف و رجا و گریه و بهجت در بندگی تبیین شده است.
بخش دوم: با محوریت فقره «وَ أَنَّ الرَّاحِلَ إِلَیْکَ قَرِیبُ الْمَسَافَةِ وَ أَنَّکَ لَا تَحْتَجِبُ عَنْ خَلْقِکَ إِلَّا أَنْ تَحْجُبَهُمُ الْأَعْمَالُ دُونَکَ...» از دعای ابوحمزه ثمالی تنظیم یافته است. در این بخش، احاطه و ولایت علّی پروردگار، معنای مسافت و قرب میان عبد و رب، کیفیت تجلّیات جمالی و جلالی و رفع حجب انانیّت مطرح و تبیین میشود. آداب باطنی تخاطب با حق، اهمّیت حُسنظن نسبت به مؤمنین و ترجیح موازین و مبانی بر روابط و اشخاص … …


دانلود از کافه بازار




























































