علیرضا کاظمیمقدم| شکاف میان هشدارهای تخصصی کارشناسان و سرعت عملکرد مدیریت شهری در روزهای پس از جنگ، کلانشهرها را در برابر تهدیدهای هوایی ناایمن رها کرده است. درحالیکه مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی بر مداخلات فوری و کوتاهمدت برای تامین فضاهای امن تاکید دارد، غفلت از اقدام سریع و تمرکز بر پروژههای دیربازده مانند وعده ساخت «پارکینگ-پناهگاهها»، میتواند خطرات جدی برای شهروندان به همراه داشته باشد. گفتوگوهای اختصاصی «دنیایاقتصاد» با احمد فاطمی، عضو کمیسیون اجتماعی مجلس و مهدی اقراریان، عضو شورای شهر تهران نشان میدهد که مواجهه با چالش ساخت پناهگاه و ناکارآمدی سامانههای هشدار سنتی در نبردهای نسل جدید، نیازمند الزام قانونی پیوست پناهگاه در ساختوسازها، ایجاد فرماندهی متمرکز برای اعلان هشدارها و هماهنگی میاندستگاهی است؛ تکلیفی حیاتی که تاخیر در اجرای آن جبرانناپذیر خواهد بود.
روزنامه «دنیایاقتصاد» ۱۶ مهرماه در گزارشی به موضوع ۵هشدار مکتوب درباره «شهرهای حساس اما بدون آمادگی» در فاصله جنگهای ۱۲روزه و ۴۰روزه پرداخته است. در این گزارش اشاره شده است که تکالیف شهرداران برای تامین «پناهگاه اضطراری»، ۹ماه پساز هشدار مکتوب مرکز تحقیقات مسکن درباره «نبود مولفههای پناهگیری در کلانشهرها» به تصویب رسید. آن هشدار در فاصله جنگ ۱۲روزه و جنگ ۴۰روزه داده شد؛ اما مدیران شهر با غفلت از «اقدام فوری» مشغول طراحی «پناهگاههای دائمی» بودند. بر اساس گزارش مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی، کلانشهرهای کشور به دو دسته در معرض خطر تقسیم میشوند؛ نخست شهرهایی مانند تهران، اصفهان، تبریز و مشهد که بهدلیل تمرکز مراکز اداری، نظامی و شریانهای حیاتی هدف حملات هوایی هستند و دوم شهرهایی نظیر نطنز، فردو، بوشهر و عسلویه که به واسطه مجاورت با تاسیسات هستهای، پالایشگاهی و موشکی در معرض آسیب قرار دارند. با وجود هشدار کارشناسان مبنی بر ورود به فاز عملیاتی جنگ و نیاز به اقدامات اضطراری کوتاهمدت، غفلت و تمرکز مدیران شهری بر پروژههای دیربازده، شهرها را در برابر حملات بیدفاع گذاشته است.
پارکینگ پناهگاهها چه شد؟ …


دانلود از کافه بازار







































































