از اصفهان تا برکلی؛ مسیری که به شریف رسید
مهدی گلشنی اول بهمن ۱۳۱۷ در اصفهان به دنیا آمد؛ شهری که در شکلگیری علایق فرهنگی و فکری او بیتأثیر نبود. برخلاف تصویری که از یک فیزیکدان صرفاً غرق در فرمولها و محاسبات به ذهن میآید، گلشنی از نوجوانی به ادبیات، زبان عربی، منطق و فلسفه علاقه داشت. در روایتهای زندگینامهای او، از پدرش حاج محمدتقی گلشنی نیز بهعنوان نخستین آموزگار جدیاش یاد شده است؛ مردی که با وجود آنکه حرفهاش معلمی نبود، در آموزش فرزندش نقش مهمی ایفا کرد.
یکی از خاطرات دوران دبیرستانش به پاییز ۱۳۳۲ و ماههای پس از کودتای ۲۸ مرداد بازمیگردد. به روایت خود او، در کلاس انشا، یکی از دانشآموزان به محمد مصدق ناسزا گفته بود و گلشنی به این رفتار اعتراض کرده بود. معلم از او خواسته بود در جلسه بعد انشایی در ستایش شاه بخواند؛ گلشنی هم به گفته خودش انشایی طولانی نوشت و آنقدر خواندن آن را ادامه داد که فرصت به پایان رسید. این ماجرا به برخورد مدرسه با او انجامید و سرانجام با وساطت امامجمعه اصفهان خاتمه یافت. این خاطره، فارغ از آنکه تمام جزئیاتش را باید در کنار اسناد و روایتهای دیگر سنجید، تصویری از جوانی ارائه میدهد که از همان سالها به مسائل سیاسی و فضای فکری پیرامون خود بیاعتنا نبود. …


دانلود از کافه بازار



































































