خوانش گفتمانی یک فرمان نظامی - دیپلماسی ایرانی

دیپلماسی ایرانی: مواضع رهبر انقلاب در دیدار فرماندهان ارشد نیروهای مسلح، ابعاد ساختاری و راهبردی دکترین جدید دفاعی کشور را آشکار می‌سازد. این بیانات در شرایطی ابراز شده است که سایه تهدید به تکرار حملات نظامی یا تروریستی همچنان وجود دارد. این سخنان، هم‌زمان به حضور هشت‌ماهه ملت در میادین و استواری جبهه مقاومت در کشورهای مختلف می‌پردازد. این رویکرد برای مرزبندی در برابر تهدیدهای بیرونی شکل گرفته است. هدف آن تثبیت دکترین بازدارندگی حداکثری است. این دکترین بر پاسخی فوری، اثرگذار و بدون محدودیت جغرافیایی استوار است. 

گفتمان مقام رهبری هم‌زمان سه کارکرد مشخص را دنبال می‌کند. نخست، حفظ انسجام و آمادگی نیروهای مسلح است. این هدف با پیوند زدن آن‌ها به حمایت ملی و بنیه معنوی تحقق می‌یابد. دوم، تثبیت رهبری معنوی و هم‌راستایی جبهه مقاومت در سطح منطقه دنبال می‌شود. سوم، نمایش قدرت و اراده پاسخ نامحدود به مخاطب بیرونی مد نظر است. این پیام به‌طور مشخص متوجه آمریکا و رژیم صهیونیستی است. دارایی‌های مادی و غیرمادی آن‌ها اکنون در بانک اهداف نیروهای مسلح جای گرفته است. 

این بیانات، بازتولیدکننده یک دکترین بازدارندگی تهاجمی است. در این چارچوب، تهدید دیگر یک وضعیت استثنایی به شمار نمی‌رود. تهدید به عنوان شرایطی دائمی و طبیعی تلقی می‌شود. در چنین فضایی، پاسخ به تهدید نیز فوری، نامحدود و غیرقابل پیش‌بینی تعریف شده است. هدف از این تعریف آن است که ابتکار عمل در تعیین زمان و مکان پایان درگیری‌ها، کاملاً در اختیار نیروهای مسلح و ملت ایران قرار گیرد. واژگان به کار رفته در این بیانات، حول یک تقابل بنیادین سازمان یافته‌اند. از یک طرف محور خودی قرار دارد. این محور شامل نیروهای مسلح، ملت، مقاومت و نظام اسلامی است. 

از طرفی دیگر محور مقابل تعریف می‌شود. این محور شامل آمریکا، صهیونیسم، بیگانگان ایران‌ستیز و مزدوران داخلی است. تمامی گزاره‌ها بر مبنای همین تقابل معنا می‌یابند. ساختار دستوری و وجهی این مواضع، سرشار از الزام و تکلیف است.  …