در سیاست «مرد دیوانه»، فاصله میان «معمار اصلی صلح» بودن و «تبعید به پرونده‌های داخلی» گاهی به اندازه یک پست در شبکه اجتماعی «تروث سوشال» است. تنها بیست‌وچهار ساعت پس از آنکه روزنامه وال‌استریت ژورنال از خیز «جی‌دی ونس»، معاون اول دونالد ترامپ، برای دیداری تاریخی و رودررو با محسن رضایی در دوحه خبر داد، کاخ سفید با یک چرخش ۱۸۰ درجه‌ای، نه تنها میز مذاکره را به هم ریخت، بلکه عملاً مأموریت دیپلماتیک ونس را منحل کرد.
این جابه‌جایی ناگهانی در روزهای میانی نوامبر ۲۰۲۶ (آبان ۱۴۰۵) یک تغییر اداری ساده نیست. آنچه رخ داده را باید نقطه تلاقی سه بحران همزمان در دولت دوم ترامپ قلمداد کرد. پس‌لرزه‌های شکست سنگین جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای، جنگ پنهان جانشینی برای انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ و بن‌بست راهبردی واشنگتن در تنگه هرمز.
اوج‌گیری و سقوط یک کانال دیپلماتیک
روایت این چرخش از گزارشی در وال‌استریت ژورنال آغاز شد که نشان می‌داد جی‌دی ونس به تدریج توانسته است گوی سبقت را از فرستادگان ویژه ترامپ، یعنی استیو ویتکاف و جرد کوشنر، برباید و به چهره محوری واشنگتن در پرونده ایران تبدیل شود. بر اساس این گزارش، ونس که پیش‌تر در مذاکرات آوریل پاکستان و تفاهم‌نامه نافرجام ژوئن در سوئیس نقش کلیدی داشت، اواخر ماه اکتبر نامه‌ای محرمانه به دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران فرستاده و پیشنهاد دیدار مستقیم داده بود. در حالی که میانجی‌های قطری و پاکستانی سرگرم تنظیم فرمولی برای عقب‌نشینی ناوهای آمریکایی در برابر بازگشایی مسیر نفتکش‌ها در تنگه هرمز بودند، به نظر می‌رسید ونس خود را برای ثبت یک دستاورد بزرگ دیپلماتیک آماده می‌کند. …
دانلود از کافه بازار
![سفیر آمریکا: عراق مجبور نیست با ایران دشمن باشد؛ شما می‌توانید همان کلید جادویی باشید که درب [تعامل میان تهران و واشنگتن] را باز می‌کند](/news/u/2026-11-11/entekhab-7qex7.jpg)
