بازار
به گزارش تابناک، در تهران دوره قاجار، بعضی میوه‌ها فقط برای خوردن نبودند؛ حضورشان در سفره، باغ یا مهمانی، نشانه‌ای از موقعیت اجتماعی صاحبخانه به شمار می‌رفت. میوه‌هایی که در فصل خود به‌وفور یافت می‌شدند، در زمستان به شکل مربا و خشکبار مصرف می‌شدند و بعضی میوه‌های کمیاب نیز به کمک گلخانه‌های اختصاصی شاهزادگان و ثروتمندان پرورش می‌یافتند.
در میان این میوه‌ها، آناناس جایگاه ویژه‌ای داشت. میوه‌ای استوایی که در اروپا از قرن هفدهم به نماد تجمل تبدیل شده بود و گفته میشود در ایران قاجاری نیز در گلخانه کامران‌میرزا نایب‌السلطنه در کامرانیه تهران پرورش داده می‌شد.
آناناس البته تنها میوه غیرمعمول در باغ‌های اشرافی ایران نبود. پرتقال‌های خاص، نارنگی، نارنج، دارابی، لیمو، انگورهای مرغوب، خربزه‌های گوناگون، انارهای ممتاز، هلو، زردآلو و انجیر نیز در فرهنگ خوراک و پذیرایی طبقات مرفه جایگاه مهمی داشتند.
بررسی منابع تاریخی نشان می‌دهد که باغ‌های قاجاری، به‌خصوص باغ‌های سلطنتی تهران و شمیران، گاهی چیزی شبیه مجموعه‌های تخصصی نگهداری و نمایش گیاهان بودند.
آناناس؛ مهمان استوایی گلخانه کامرانیه
آناناس در قرن هفدهم میلادی به اروپا راه یافت و در انگلستان چنان کمیاب و گران‌قیمت شد که به نماد ثروت اشراف تبدیل شد. حتی روایت‌هایی درباره کرایه کردن آن برای نمایش در مهمانی‌های اشرافی وجود دارد.
در ایران نیز ورود این میوه را باید در چارچوب گسترش ارتباطات با جهان خارج و علاقه شاهزادگان قاجار به گیاهان خارجی بررسی کرد.
یکی از مکان‌هایی که نامش در روایت‌های مربوط به پرورش آناناس در ایران مطرح میشود، گلخانه کامرانیه است.
کامرانیه از املاک مهم کامران‌میرزا نایب‌السلطنه، فرزند ناصرالدین‌شاه بود. این شاهزاده که از ثروتمندترین و بانفوذترین رجال خاندان قاجار به شمار می‌رفت، باغ بزرگی در شمال تهران داشت.
باغ کامرانیه در اصل متعلق به میرزا سعیدخان انصاری، مؤتمن‌الملک، بود. کامران‌میرزا در سال ۱۲۹۵ قمری آن را خرید و توسعه داد. …
