هزینه ۳۰۰ شب تجمع را چه کسی می‌دهد؟ | عضو شورای شهر تهران: شهرداری از بودجه فرهنگی بخشی از هزینه را پرداخت می‌کند

رویداد۲۴ |  منیره چگینی ـ نزدیک به ۳۰۰ شب است که میدان‌ها و خیابان‌های شهرهای ایران به محل تجمع گروه‌هایی از شهروندان تبدیل شده‌اند؛ تجمعاتی که در آغاز قرار بود نمایشی از وحدت ملی و حمایت از کشور در برابر حمله خارجی باشند، اما با گذشت زمان، دست‌کم در برخی نقاط، ماهیت متفاوتی پیدا کرده‌اند. گردهمایی‌هایی که ابتدا با شعار مقابله با دشمن خارجی شکل گرفتند، حالا در مواردی به تریبونی برای حمله به مسئولان داخلی و تسویه‌حساب‌های جناحی تبدیل شده‌اند؛ تا جایی که حتی دستگاه قضایی نیز ناچار به ورود به ماجرا شده است. تجمعات شبانه چگونه و با چه هدفی شکل گرفتند؟

برای درک فلسفه اولیه شکل‌گیری این تجمعات باید به شرایطی بازگشت که این سیاست در آن شکل گرفت. ایران در حالی با حملات خارجی مواجه شد که هنوز زمان زیادی از اعتراضات ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ نگذشته بود؛ اعتراضاتی که بنا بر آمار رسمی حکومت، در مجموع حوادث دی‌ماه، ۳ هزار و ۱۱۷ جان‌باخته بر جای گذاشت. تجربه اعتراضات سراسری و احتمال تکرار آن در شرایط جنگی، یکی از مهم‌ترین نگرانی‌های حاکمیت به شمار می‌رفت.

دونالد ترامپ نیز در نخستین پیام خود پس از آغاز حمله نظامی به ایران، در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶، آشکارا از مردم ایران خواسته بود تا پایان حملات در خانه بمانند و پس از آن، کنترل حکومت را به دست بگیرند. به این ترتیب، رئیس‌جمهور آمریکا عملاً نشان داده بود که در کنار عملیات نظامی، به تغییر معادلات سیاسی در داخل ایران نیز چشم دوخته است.

در چنین شرایطی، سیاست حضور شبانه حامیان حکومت در میدان‌های شهر اعلام شد. این تجمعات قرار بود از یک سو، تصویری از انسجام داخلی در برابر تهدید خارجی ارائه دهند و از سوی دیگر، با حضور مستمر حامیان حکومت در خیابان‌ها، احتمال شکل‌گیری دوباره اعتراضات سراسری را کاهش دهند. از نمایش وحدت ملی تا میتینگ سیاسی تندروها

اما این تجمعات به‌تدریج، دست‌کم در بخشی از میدان‌های شهر، از اهداف اولیه خود فاصله گرفتند. تریبون‌هایی که قرار بود محل نمایش همبستگی در برابر دشمن خارجی باشند، در اختیار افرادی قرار گرفتند که از آن‌ها برای حمله به رقبای سیاسی داخلی استفاده می‌کردند؛ رقبایی که از قضا همگی در رأس قوای رسمی کشور قرار دارند. …