چالش‌های محیط زیستی دریای خزر مرز نمی‌شناسد/ لزوم تقویت همکاری‌های منطقه‌ای

به گزارش ایسنا و به نقل از روابط عمومی سازمان حفاظت محیط زیست،  آرمان خورسند در پاویون کشور قزاقستان با موضوع دریای خزر که در سی و یکمین اجلاس تغییرات اقلیمی سازمان ملل کاپ ۳۱ برگزار شد، گفت: دریای خزر یک سامانه طبیعی به‌هم‌پیوسته است که پایداری زیست‌محیطی، تنوع زیستی و معیشت جوامع ساحلی پنج کشور به آن وابسته است. از این منظر، حفاظت از این دریا مستلزم شناخت مشترک مسائل و هماهنگی در رویکردهای منطقه‌ای است. امروز دریای خزر با فشارهای متعددی از جمله تغییرات اقلیمی، کاهش تراز آب، تخریب زیستگاه‌های ساحلی و تالابی، آلودگی و تهدید تنوع زیستی مواجه است. در این میان، افت تراز آب به دلیل پیامدهای گسترده و بلندمدت آن، اهمیت ویژه‌ای دارد.

وی افزود: کاهش تراز آب می‌تواند موجب کوچک‌ شدن تالاب‌های ساحلی، تغییر ساختار زیستگاه‌ها، محدودشدن عرصه‌های حیاتی گونه‌های بومی و افزایش آسیب‌پذیری اکوسیستم‌های ساحلی شود. این تحولات همچنین ضرورت بازنگری در رویکردهای سنتی مدیریت مناطق حفاظت‌شده و توجه بیشتر به تغییرات پویای زیستگاه‌ها را نشان می‌دهد.

رئیس مرکز امور بین الملل و کنوانسیون‌های سازمان حفاظت محیط زیست تصریح کرد: از دیدگاه جمهوری اسلامی ایران، توسعه سبد سرمایه‌گذاری منطقه‌ای زمانی می‌تواند اثربخش باشد که بر پایه اولویت‌های واقعی اکولوژیک، اطلاعات علمی معتبر و برنامه‌های موجود کشورهای ساحلی شکل بگیرد. چنین رویکردی باید به شناسایی پروژه‌های مشخص، دارای اهداف روشن و نتایج قابل ارزیابی منجر شود و از ایجاد ساختارها و فعالیت‌های موازی جلوگیری کند.

وی با اشاره به اقدامات و ظرفیت‌های علمی و اجرایی ایران در زمینه حفاظت از دریای خزر گفت: سازگاری با پیامدهای کاهش تراز آب دریای خزر است. تدوین برنامه ملی سازگاری با این پدیده در کارگروه ملی آمایش سرزمین ایران به تصویب رسیده است. شناسایی مناطق آسیب‌پذیر، بررسی تغییرات ساحلی و تالابی و تعیین اولویت‌های حفاظتی و مدیریتی از محورهای اصلی این برنامه به شمار می‌روند. این حوزه می‌تواند زمینه تعریف پروژه‌های منطقه‌ای در زمینه حفاظت و احیای زیستگاه‌های آسیب‌پذیر و مدیریت تطبیقی مناطق ساحلی را فراهم کند. …