بازار
زندگی یعنی حل مسئله
برای پوپر، زندگی از ابتدا با مسئله آغاز می‌شود. موجود زنده برای ادامه حیات باید با محیط خودسازگار شود، به موانع پاسخ دهد و راه‌هایی برای بقا پیدا کند. از این منظر، میان یک آمیب و یک دانشمند فاصله‌ای به‌اندازه‌ای که در نگاه نخست تصور می‌کنیم وجود ندارد. هر دو با مسئله مواجه می‌شوند و برای آن راه‌حل‌هایی ارائه می‌کنند. البته راه‌حل‌های آمیب حاصل نظریه‌پردازی آگاهانه نیست؛ واکنش‌های زیستی و رفتاری‌اند. در مقابل، انسان می‌تواند مسئله را صورت‌بندی کند، فرضیه بسازد، آن را به زبان بیاورد و آگاهانه در معرض نقد قرار دهد. در هر دو حالت یک منطق کلی وجود دارد: «مسئله، راه‌حل موقت، حذف خطا و طرح مسئله‌ای تازه».
پرسش و پاسخ
پوپر این فرایند را در قالب الگویی کلی توضیح می‌دهد: با یک مسئله آغاز می‌کنیم، راه‌حلی موقت پیشنهاد می‌کنیم، خطاهای آن را کنار می‌گذاریم و از دل همین فرایند به مسائل تازه‌ای می‌رسیم. بنابراین دانش چیزی نیست که یک‌باره به دست بیاید و برای همیشه پایان کار را اعلام کند؛ هر پاسخ خوب، می‌تواند راه را برای پرسش‌های تازه باز کند. ما ابتدا با یک مسئله روبه‌رو می‌شویم و سپس به سراغ جهان می‌رویم تا ببینیم راه‌حلی که پیشنهاد کرده‌ایم تا چه اندازه دوام می‌آورد.
علم، کارخانه تولید یقین نیست …
