به گزارش زومیت، هوای پرفشار ساعتها در مخازنی عظیم میماند و هر زمان که شبکه دوباره به برق نیاز داشت، هوا رها میشود و توربینها را به گردش درمیآورد؛ بنابراین در این سازوکار بهجای ذخیرهی خود برق، انرژیاش را موقتاً به فشار هوا تبدیل میکنند.
حالا نیمهشبها در استان جیانگسو، توربینهای بادی همچنان میچرخند. شهرها خوابیدهاند، کارخانهها آرام گرفتهاند و شبکهی برق بیش از نیاز آن ساعت، انرژی در اختیار دارد. در حاشیهی شهر هوایان (Huai'an)، بخشی از همین برق مسیری عجیب در پیش میگیرد.
سفر از میان ساختمانهایی صنعتی آغاز میشود؛ از مجموعهای از لولهها، مخازن و ماشینآلات سنگینی که از بیرون شبیه هر کارخانهی دیگری به نظر میرسند. مقصد اصلی اما به زیر پای این ساختمانها میرسد؛ بیش از یک کیلومتر پایینتر، در دل لایههای نمک.
برق اضافی موتورهای عظیمی را به کار میاندازد، موتورها کمپرسورها را میچرخانند و کمپرسورها هوا را تا دهها برابر فشار جو فشرده میکنند. هوای فشرده از راه چاهها به عمق ۱۱۵۰ تا ۱۵۰۰ متری میرود؛ عمقی برابر با بیش از سه برج میلاد که رویهم بایستند. آنجا، در غارهایی نمکی با حجم مجموع حدود ۹۸۰ هزار مترمکعب، گنجایشی نزدیک به ۳۹۰ استخر المپیک، هوا منتظر میماند. هوایان برق اضافه باد را تا عمق ۱٫۵ کیلومتری زمین میفرستد تا باتریهای شیمیایی را به چالش بکشد
عصر روز بعد، وقتی چراغها روشن میشوند و مصرف بالا میرود، نیروگاه همان مسیر را وارونه طی میکند. هوا از اعماق بالا میآید، درون توربین منبسط میشود و ژنراتورها را میچرخاند. هوایان با توان ۶۰۰ مگاوات و ظرفیت ۲٫۴ گیگاواتساعت، چهار ساعت با تمام توان برق تولید میکند و در آغاز ۲۰۲۶ عنوان بزرگترین نیروگاه فعال ذخیرهی انرژی با هوای فشرده (CAES) در جهان را از آن خود کرد. …


دانلود از کافه بازار




























































