این تصویر، بخشی از واقعیت بازار آرایشی و بهداشتی ایران است. پیش از این یکی از مدیران سازمان غذا و دارو از تولید زیرزمینی محصولات دارای برندهای خارجی در پاکستان و ورود آنها به بازار ایران خبر داد. این هشدار، پرونده تصمیمی را دوباره به جریان می‌اندازد که از بهار ۱۳۹۸ واردات رسمی بخش بزرگی از محصولات آرایشی و بهداشتی را متوقف کرد.
مدیریت ارزی یا بازی با سلامت مردم
مسئله از جایی آغاز شد که دولت برای مدیریت منابع ارزی و حمایت از تولید داخل، مسیر ورود رسمی این کالاها را بست. تقاضای مصرف‌کنندگان اما با یک بخشنامه از میان نرفت. مشتری همچنان کرم مراقبت پوست، ضدآفتاب، شامپو، رنگ مو و لوازم آرایش برندهای خارجی می‌خواست. در چنین بازاری، محدود شدن عرضه رسمی به معنای پایان حضور کالای خارجی نبود. مسیر تأمین تغییر کرد و شبکه‌های قاچاق، واردات مسافری و عرضه محصولات تقلبی فرصت بیشتری برای فعالیت پیدا کردند. در این میان، تشخیص کالای اصل از جعلی برای مصرف‌کننده دشوارتر شد و نظارت بر منشأ و ترکیبات محصولات نیز با پیچیدگی بیشتری روبه‌رو شد.
اردیبهشت ۱۳۹۸، نقطه عطف بازار
رد تصمیم ممنوعیت واردات را می‌توان در مکاتبات رسمی همان سال دنبال کرد. بر اساس نامه‌ها و توضیحاتی که در سال ۱۳۹۸ منتشر شد، واردات رسمی محصولات آرایشی و بهداشتی از ابتدای اردیبهشت آن سال متوقف شد. این محدودیت در پی قرار گرفتن گروهی از کالاها در اولویت چهارم ارزی و تغییر مقررات واردات اعمال شد. اتاق بازرگانی تهران نیز در نامه‌ای به معاون اول وقت رئیس‌جمهور، تاریخ ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۸ را زمان توقف واردات رسمی این محصولات اعلام کرد.
…
دانلود از کافه بازار
